่ ก็รีบเข้าไปในคุกอย่างรวดเร็วแม้ว่าคุกของกรมอาญาจะไม่เหมือนกับคุกทั่วไปที่มืดและอับชื้น แต่อากาศกลับขุ่นมัวไม่ต่างกันไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นสนิมหรือกลิ่นเลือด เมื่อเข้าไปก็โชยเข้าเต็มจมูกเย่หลีเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยก้าวอย่างรวดเร็วตรงไปยังห้องขังที่หลินเฟยหรันถูกคุมขังเอวไว้ ก่อนที่เย่หลีเฉินจะเข้ามา ก็เห็นได้ว่าในห้องขังโล่งขณะนี้คิ้วยิ่งขมวดแน่น ไม่พูดอะไรสักคำก็เดินตรงไปยังห้องสอบปากคำที่อยู่ด้านในสุดฝีเท้าเร่งเร็วขึ้นกว่าเดิม“เพียะ……”“เพียะ……”“เพียะ……”1135
“……”มีเสียงเฆี่ยนดังอย่างรุนแรง ดังออกมาจากห้องสอบปากคำ พร้อมกับกลิ่นเลือดที่รุนแรงมีเสียงดัง “ปึง”ประตูห้องสอบปากคำถูกผลักออกอย่างแรงหลินเฟยหรันที่อยู่ในชุดนักโทษถูกมัดตรึงเอาไว้ ศีรษะมีผมที่ดกและรกรุงรังลงมาปิดเอาไว้ ทำให้มองเห็บใบหน้าไม่ชัดชุดนักโทษสีขาวเปื้อนไปด้วยสีแดง บนร่างนางแทบจะไม่มีส่วนที่ดีอยู่เลย และก็ไม่อาจจะรู้ได้ว่าเป็นหรือตายจวนสิงปู้ช่างชูที่เหี้ยมโหด ถือแส้ที่เปื้อนเลือดไว้ กำลังฟาดลงอีกครั้งหลังจากได้ยินเสียงเปิดประตู ก็ได้หยุดลงเมื่อเห็นว่าคนที่มาคือเย่หลีเฉิน เขาก็รีบคุกเข่าดังตุบทันที“ถวายบังคมองค์ชายรัชทายาท!”“ช่างชูฉิน(ช่างชูเป็นตำแหน่ง) นักโทษได้มีการลงชื่อประทับ และได้ถูกตัดสินโทษประหารชีวิตแล้ว ทำไมเจ้าถึงยังลงโทษโดยพลการอีก” เย่หลีเฉินทำเสียงเย็นชาขมวดคิ้วแน่น“องค์ชาย องค์ชายรัชทายาท หลิงเจียวเป็นลูกสาว
