หอมหวนกว่าพ่อครัวที่จวนอ๋องเย่ทำซะอีก ข้าสามารถนั่งกินด้วยได้หรือไม่?”“แน่นอน!”เมื่อได้ยินคำตอบของนาง735
พระราชธิดาจาวหยางก็รีบยกกระโปรงขึ้น จะไปนั่งที่โต๊ะแต่…….“ได้ยินว่า สองสามวันนี้อ๋องเย่ที่อยู่ตำหนักของข้า จะออกไปตั้งแต่เช้าทุกวัน หากว่าเจ้ากินอาหารเช้าแล้วค่อยไป เกรงว่าคนจะไปนานแล้ว”พระราชธิดาจาวหยางก้นยังไม่ทันจะถึงบนเก้าอี้ ก็รีบเด้งขึ้นมาเมื่อคิดอยากจะพุ่งออกไปด้านนอก แต่ นางก็ค่อนข้างลังเลหาเสด็จอาเรื่องใหญ่แต่กินอาหารเช้าเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กนะ!ยิ่งไปกว่านั้นอาหารบนโต๊ะนี้แค่มองแวบแรกก็ดูออกว่าเป็นฝีมือของผู้ที่มีความเชี่ยวชาญหากว่าพลาดโอกาสนี้แล้วก็อาจจะไม่ได้รับโอกาสเช่นนี้อีกนางตัดสินใจยากมาก……“ข้ายังมีเรื่องให้เจ้าช่วยนิดหน่อย คาดว่าเมื่อเจ้ากลับมา ก็เริ่มลงมือกินพอดี”“จริงหรือ?”พระราชธิดาจาวหยางตื่นเต้นขึ้นมาทันทีแบบนี้ก็พูดได้ว่า นางไปหาเสด็จอาและกินอาหารเช้าสามารถทำได้ทั้งสองอย่าง“อืม!”“งั้นข้าจะไปเดี๋ยวนี้ จำไว้ว่าต้องรอข้าแน่ๆนะ”736
พูดแล้ว พระราชธิดาจาวหยางก็หมุนตัวจากไปทันที พอออกจากประตูห้อง ก็โดนเรียกไว้“เจ้าจะไปเช่นนี้?”“อืมอืม ไปแบบนี้กำลังดี เสด็จอาเห็นข้าในท่าทีที่ลำบากแบบในตอนนี้ ก็จะรู้ว่าหลังจากที่ข้าถูกเขาไล่ออกมา ก็ใช้ชีวิตแบบไม่ดีเอามากๆอาจจะ ใจอ่อนในพริบตา แล้วรีบให้ข้ากลับจวนอ๋องเย่”โหลวเย่วคิดว่าตัวเองโดนไล่ออกมาอย่างไร้เหตุผลดังนั้น!ไปพบ
