ใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของหลานเยาเยาจากนั้นนางจึงหันไปมองยังตัวเขา ด้วยสีหน้าที่งุนงงเจี่ยนหมิงกล่าวออกมายังจริงจังโดยไม่ปิดบังสิ่งใดทั้งสิ้น“ในตอนที่ข้ายังเด็ก บังเอิญไปได้ยินประมุขเผ่ากล่าวว่าดอกกระดูกขาวมีอยู่สองชนิด สีแดงนั้นมีความอันตราย ส่วนสีขาวนั้นยังไม่เคยมีผู้ใดพบเห็นมาก่อน ดังนั้นหากเจอเข้ากับดอกสีแดง ระวังอย่าสัมผัสมันเด็ดขาด ”ในเมื่อเป็นคนที่ฮัวหยู่อันให้ความสำคัญ เขาจึงควรจะบอกสิ่งที่รู้ออกไปกล่าวจบ เขาก็เดินมายังข้างโต๊ะ แล้วอุ้มฮัวหยู่อันมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเดินจากไป120
หลานเยาเยาที่นั่งอยู่ก็ลองคิดไตร่ตรอง แล้วดวงตาก็ประกายขึ้นมา ‘ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!’…………ท้องฟ้าค่อยๆสว่าง หลานเยาเยาเปลี่ยนกลับมาสวมชุดสตรี ในแบบที่เรียบง่ายไม่ยุ่งยาก สามารถเคลื่อนไหวได้สะดวกยามพบกับอันตรายและทุกอย่างก็เตรียมพร้อมอย่างเรียบร้อยทันทีที่นางเปิดประตูออกมา ก็เจอกับซิ่วซิ่วลูกสาวของผู้อาวุโสใหญ่ นางแอบยืนทำลับๆล่อๆอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่โดยในมือกำลังถือขนมไว้จานหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่านางกำลังจะทำสิ่งใด ?เมื่อเห็นหลานเยาเยาเดินออกมา นางก็ถึงกับตกใจในทันทีมีสาวงามเช่นนี้เข้ามาในชนเผ่าตั้งแต่เมื่อใดกัน ?เหตุใดนางถึงไม่ได้ข่าวคราวเลยแม้แต่น้อยนะ ?ผู้ที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นบุรุษ ทุกคนล้วนแต่เป็นบุรุษหน้าตาหล่อเหลาอย่างท่านชายเย่ แต่วันนี้กลับมีสตรีเพิ่มมาอีกคนอีกทั้งยังออกมาจากในห้องในยามเช้าต
