รู่เช่นนี้เช่นนี้เมื่อคืนนี้…..นางค้างคืนอยู่ที่นี่งั้นหรือ?121
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สีหน้าของซิ่วซิ่วก็เปลี่ยนไป มือเกร็งแน่น จนเกือบจะทำขนมในมือตกลงไปแล้วแล้วนางก็ตะโกนออกมา” หญิงโสเภณีจากไหนกัน ที่นี่ล้วนมีแต่บุรุษอาศัยอยู่ เหตุใดถึงมาทำสิ่งใดที่นี่โดยไม่รู้จักอาย ? ”ได้ยินเช่นนี้ ! หลานเยาเยาก็เลิกคิ้ว พลางมองซิ่วซิ่วขึ้นลงๆอยู่หลายครั้งเหอะ!ดูไม่ออกสินะ!ไม่เพียงแต่ชอบยั่วยวนแล้ว ยังสามารถทำเรื่องผิดให้เป็นถูกทำถูกเป็นผิดได้ อะไรที่เป็นเรื่องสกปรกๆก็โยนให้ผู้อื่นเสียหมดนางไม่อยากไปสนใจสุนัขที่เห่ากับเรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นนี้หรอก นางจึงหันไปยังห้องที่หานแสพักอยู่ แต่ประตูหน้าต่างกลับปิดสนิท ดูท่าแล้วคงจะไม่อยู่ข้างใน ราวกับว่าหลังเมื่อคืนนี้หลังจากออกไปก็ยังไม่ได้กลับมาเสียอย่างนั้น ดังนั้นนางจึงคิดว่าไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องรออีกต่อไปดังนั้น นางจึงเริ่มเดินทางไปยังทางหุบเขาจิ้นทันทีแล้วคนที่ถูกเพิกเฉยในใจก็รู้สึกโมโหขึ้นมา จึงรีบเดินเข้าไปขวางทางหลานเยาเยาเอาไว้” นี่ ข้าถามเจ้าอยู่นะ ผู้หญิงชั้นตํ่า เจ้ากล้าไม่ตอบข้างั้นหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?”หลานเยาเยามองไปที่นางพลางยิ้มออกมาอย่างเฉยชา122
“โดยปกติแล้วผู้ใดที่ว่าผู้อื่นตํ่าช้าคนผู้นั้นมักจะตํ่าช้ายิ่งกว่า นี่บ้านเจ้าไม่ได้สอนคำพูดเหล่านี้ให้กับเจ้าหรอกหรือ? ”คำพูดนั้นช่างมีความหมายลึกลํ้ายิ่งนัก ทำให้บางคนก็ฟังไม่เข