“หากท่านไม่เชื่อ ลองเข้ามาค้นดูสิ”จาวหยางโบกมืออีกครั้งและซ่อนตัวอยู่ข้างหลังซูเจ๋อทันที ถ้าอ๋องมู่เข้ามาค้นจริงๆ เขาคงจะต้องจับนางแน่!อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ซูเจ๋อกล่าวเช่นนี้ อ๋องมู่ก็เชื่อเขาขึ้นมาบ้างซูเจ๋อฟังอ๋องมู่ถอนหายใจ จึงพูดเบาๆ ว่า “ทำไมท่านอ๋องไม่ไปที่ประตูเมืองเพื่อเฝ้าดู จาวหยางต้องการออกไปข้างนอก นางคงจะไม่โง่พอที่จะเดินไปกับข้าเป้าหมายใหญ่เกินไป บางทีนี่อาจเป็นแค่แผนของนางที่จะล่อเสือออกจากถํ้า”จาวหยางที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังซูเจ๋อก็เหงื่อแต่เล็กน้อยนี้ซูเจ๋อกำลังว่านางโง่ใช่ไหม……..แต่ว่าครั้งนี้ไม่มีซูเจ๋อปกป้อง นางคงต้องถูกพบตัวตั้งแต่แรกแล้วในขณะที่อ๋องมู่รู้สึกว่ามีเหตุผล ทั้งก็สงสัยว่าลูกสาวของเขาฉลาดขนาดนี้หรือแต่นางหนีมาหลายครั้งแล้ว อาจเป็นไปได้ที่จะบอกว่านางมีประสบการณ์มากขึ้นเรื่อยๆอ๋องมู่รู้สึกว่าเขาจะต้องปิดกั้นประตูเมืองทุกด้าน และหลังจากซักถามทีละคนเขาก็เห็นองค์หญิงจาวหยางออกจากเมืองแล้วในเวลานี้กองทหารการเกี่ยวดองได้เดินทางออกจากเมืองแล้ว และอ๋องมู่ก็เป็นห่วงลูกสาวของเขามาก และไม่สามารถเดินไปกับกองทหารได้หลังจากตามหาหลายร้อยไมล์รอบเมืองหลวงเป็นเวลาสองสามวัน แต่ก็ไม่พบอะไรเลย อ๋องมู่ถึงได้ตื่นขึ้นราวกับความฝัน เขาถูกอ๋องรุ่ยหลอกนี่คือการล่อเสือให้ออกจากถํ้าแล้วใช่หรือไม่?745
อ๋องมู่รีบหันกลับมาและรีบไปที่เมืองชิงไห่ในที่สุดเมื่อเขามาถึงเมืองชิงไห่ เรือเดิ
