ุดท้ายหัวใจซูเจ๋อก็หวั่นไหว เมื่อหวั่นไหวแล้วก็เสมือนกระแสนํ้าที่ไหลทะลักจนกลายเป็นนํ้าท่วม เป็นภัยพิบัติในที่สุดเขาไม่รู้สึกเฉื่อยชากับการเลือกชายาอ๋องว่าเป็นใครก็ได้อีกต่อไปเหมือนเขาจะลุ่มหลงกับการกอดสตรีตรงหน้ามากขึ้น เขาไม่ชอบให้เธอต้องฝืนยิ้มฝืนหัวเราะ และไม่ชอบเห็นเธอทุกข์ทนนับจากนี้ แม้จะเป็นการเล่นสนุกเพื่อเข้ากับบรรยากาศเป็นครั้งคราว เขาก็จะรู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ยากจะทานทน
335
