มปริมาณยาให้มากขึ้น ทานยาอย่างเคร่งครัดและสมํ่าเสมอ ให้ความร่วมเป็นอย่างมากในการฟื้นฟูร่างกาย เพื่อที่จะให้ตัวเองหายดีขึ้นมาในเร็ววันเธอจะไม่ให้ซูเซี่ยนหยุดเดินเหมือนเธอในตอนนี้อย่าเด็ดขาดซูเซี่ยนเป็นลูกชายของเขา ควรจะเป็นเธอที่เป็นคนดูแลเขาต่างหาก จะสลับหน้าที่กันแบบนี้ได้อย่างไรกันในช่วงเวลาที่เฉินเสียนรักษาตัวมานี้ แม่นมซุยก็เป็นคนดูแลซูเซี่ยนโดยปริยายแม้ว่าอาการไข้ของซูเซี่ยนจะลดลงแล้ว แต่ร่างกายของเขายังคงอ่อนแออยู่ดีเขาผอมลงไปเยอะมาก พลอยทำให้ผู้คนที่มาเห็นต่างก็พลอยรู้สึกเป็นห่วงและปวดใจไปตามๆ กัน เขานอนหลับใหลไม่ได้สติทั้งวันทั้งคืนในระหว่างนี้เขาได้ตื่นขึ้นมาเป็นบางครั้ง ก็เห็นว่าแม่นมซุยนั้นกำลังนั่งเช็ดนํ้าตาตัวเอง คอยเฝ้าเขาอยู่ข้างเตียงเงียบๆ เขาจึงพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่แผ่วเบาว่า: “ท่านแม่ข้าล่ะ อาการของนางดีขึ้นบ้างหรือเปล่า?”แม่นมซุยรีบพยักหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ดีขึ้นแล้ว ดีขึ้นแล้ว ตอนนี้ฝ่าบาททรงตั้งพระทัยดูแลรักษาพระวรกายให้หายดี และยังทรงมาดูแลพระองค์อยู่บ่อยๆ เพคะ”ซูเซี่ยนยิ้มขึ้นที่มุมปากบางเบา พลอยทำให้ผู้ได้เห็นรู้สึกจุกอกไปตามๆ กันเขาพูดขึ้นว่า : “เช่นนั้นก็ดีแล้ว”แม่นมซุยหวนนึกถึงคํ่าคืนที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น ซูเซี่ยนตั้งใจสวมเสื้อผ้าบางตอนนอนก็ไม่ยอมห่มผ้าห่ม แม่นมซุยเห็นแล้วจึงรีบปราม แต่ซูเซี่ยนกลับพูดขึ้น202
ว่า : “เอ้อเหนียงไม่ต้องสนใจข้า ข้าจะป่ว
