65
เขาที่อยู่ข้างกายเธอ สัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวเดียวดายสุขภาพร่างกายของเฉินเสียนไม่ดี ตั้งแต่ครั้งนั้นหลังจากได้รับความเย็นแล้วไม่สบายก็เป็นซํ้าไปซํ้ามา ตอนที่ฉินหรูเหลียงออกมา เห็นเกาเหลียงที่ถือเสื้อคลุมกันลมยืนอยู่อีกด้าน ก็มีสีหน้าที่อึมครึมเดินมา มือข้างหนึ่งชูเสื้อคลุมกันลมขึ้นสะบัดออกในลมที่หนาวเหน็บ แล้วเอื้อมมือลงมาคลุมที่บนร่างกายของเฉินเสียนเขาใช้เสื้อกันลมคลุมให้กับเฉินเสียน โอบอุ้มเธอเข้าไปภายในเรือ กล่าวขึ้นว่า“หิมะตกหนักแล้ว ฝ่าบาทต้องการดูหิมะ สามารถดูที่หน้าต่างได้พ่ะย่ะค่ะ”เกาเหลียงหันกลับไปมอง เห็นผ้าแพรไหมสีเขียวที่อยู่ด้านหลังเอวของเธอลอยพลิ้วไหวท่ามกลางลมหิมะเรือของเหลียนชิงโจวจอดรับเฉินเสียนอยู่ที่เมืองเจียงหนาน รอหลังจากที่เฉินเสียนถึงเจียงหนานแล้ว ก็จะมุ่งหน้ากลับเมืองหลวงระหว่างการเดินทาง ทุกคนล้วนไม่กล่าวถึงเรื่องราวของซูเจ๋อ ราวกับว่าเฉินเสียนลืมแล้วว่าทำไมเธอถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นี่ภายในพระราชวังก็ไม่มีคนกล่าวถึงคนผู้นี้ข้างหูเธออีก เฉินเสียนขึ้นลงราชสำนักตามปกติ หลังจากนั้นก็จัดการข้อราชการครั้งนี้แม้ว่าเธอจะออกจากเมืองหลวงอย่างเงียบๆ แต่ออกศึกตีพวกหมานอี๋แตก เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่งของต้าฉู่ เหล่าขุนนางทั้งหลายต่างร่วมกันแสดงความยินดีปรีดา ทันทีหลังจากนั้นก็ไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงการเล่าเรื่องของอัครเสนาบดีซูได้ตลอดชีวิตของเขา ความดีและความชั่วดำ
