องการยึดกุมความรับผิดชอบกับหน้าที่นั่นของท่านพ่อเขามาทั้งหมด และปฏิบัติต่อท่านแม่ของเขาให้ดีเพิ่มทวีขึ้นเฉินเสียนหลับตื้น และก็หลับน้อย ซูเซี่ยนอยู่ข้างกายติดตามอยู่เป็นเพื่อน ทำให้การนอนหลับของเธอดีขึ้นมาหน่อยในช่วงกลางวันนอกจากไปเรียนตำราที่โรงเรียนไท่แล้ว ที่เหลือก็อยู่ข้างกายของเฉินเสียน168
เฉินเสียนเก็บทุกอย่างไว้ภายในใจ หลังจากที่กลับมาก็ไม่เคยร้องไห้ แต่ซูเซี่ยนร้อง เขาแค่ไม่ร้องต่อหน้าเธอ เขาเอาหลังพิงกับราวจับที่อยู่บริเวณริมทะเลสาบมองนํ้าในทะเลสาบที่เงียบสงบแล้วร้องไห้ออกมาแม่นมซุยกับอวี้เยี่ยน และเสี่ยวเฮอเห็นอย่างนั้น กังวลเป็นห่วงอย่างมากหากว่าสามารถร้องไห้ออกมาได้อย่างสบายอกสบายใจก็ดีนะสิซูเซี่ยนร้องไห้เสร็จ จับแขนเสื้อเช็ดนํ้าตาให้แห้ง หลังจากนั้นก็ลุกขึ้นสะบัดปลายชุด หมุนตัวออกไปด้านนอกพระตำหนักไท่เหอแม่นมซุยตามอยู่ด้านหลังกล่าวถามว่า “อาเซี่ยน ท่านจะไปที่ใดหรือ?”“ข้าอยากเดินไปรอบๆทุกแห่งหน”แม่นมซุยคิดไม่ถึงเลยว่าซูเซี่ยนจะเดินไปที่พระตำหนักเย็น
169
