คว้นต้าฉู่พ่ะย่ะค่ะ ได้ยินมาว่าช่วงนี้เขาไปสู้กับเผ่าหมานอี๋ที่พรมแดนตะวันตกแห่งต้าฉู่ ทำให้อีกฝ่ายหวาดกลัวยิ่งพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยวางใบประกาศไว้ด้านข้าง พลางกล่าวว่า “ไม่กลับเป่ยเซี่ยแต่กลับทุ่มเทสติปัญญาเเลความสามารถเพื่อจักรพรรดินีต้าฉู่”ท่านอ๋องมู่หัวเราะกล่าวอย่างเป็นมิตร “เพราะต้าฉู่มีพระคุณต่อเขา เสด็จพี่อย่าได้กังวลไปเลย กระหม่อมจะส่งคนไปอารักขาพ่ะย่ะค่ะ”ถึงแม้พระราชโองการของเฉินเสียนส่งไปถึงที่หมายแล้ว ทว่าเธอก็ยังคงนอนไม่หลับอยู่ดี เธอไม่รู้ว่าซูเจ๋ออยู่ในสนามรบแล้วเป็นอย่างไรบ้าง มีดดาบไร้ตา ไม่รู้เขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่?เฉินเสียนเข้าห้องของซูเซี่ยนกลางดึก มานั่งด้านข้างเตียงนอนของเขาสักพักซูเซี่ยนตื่นแล้วมองเธอ พลางกล่าวว่า “ท่านแม่”เฉินเสียนยิ้ม เอื้อมมือไปจับหน้าผากของเขา ก่อนจะกล่าวว่า “อาเซี่ยน แม่คงไม่อาจอยู่ฉลองวันเกิดครบห้าขวบของเจ้าแล้ว”130
ซูเซี่ยนเงียบชั่วครู่ กล่าวว่า “ท่านแม่ไปเถอะ ไปตามท่านพ่อกลับมา”“อาเซี่ยนเป็นเด็กดีเหลือเกิน”เฉินเสียนเปลี่ยนอาภรณ์ให้แม่นมซุยไปเลือกม้าชั้นดีมา งานในราชสำนักเธอมอบหมายเรียบร้อยแล้ว พอร่◌ุงเช้าอวี้เยี่ยนก็จะมอบคำสั่งให้เฮ่อโยวทำหน้าที่แทนก่อน ส่วนเธอก็ออกจากเมืองหลวงในยามวิกาลเมื่อประตูเมืองเปิด ฉินหรูเหลียงก็รู้ทันที เขารีบนำคนตามไปม้าพันธ์ุดีวิ่งตามออกไปนอกเมืองหลวงมากๆ โดยมีฉินหรูเหลียงเป็นแกนนำของกลุ่มองครักษ์ชุด