25
ที่เฉินเสียนมองเห็นนั้นมีจุดที่แวววาวอยู่บนใบหน้าของเขาสองจุด ช่างสมกับเป็นมารร้ายที่มีเสน่ส์เสียจริงครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เฉินเสียนพบว่า เขาไม่ได้แสร้งทำเป็นคนใสซื่อบริสุทธิ์แล้วก็ไม่ได้ใช้กลอุบายที่เจ้าเล่ห์แต่อย่างใด จริงๆแล้วเขาก็เป็นคนที่มีเสน่ส์มากคนหนึ่งเพียงแต่เฉินเสียนนั้นไม่ได้มาเพราะอย่างที่เขาหมายถึงเฉินเสียนหยิบเก้าอี้แล้วไปนั่งอยู่ด้านข้างเก้าอี้นวมของเย่ซวิ่น แล้วเอ่ยว่า“ตอนนี้เจ้าก็ถูกฉีกหน้ากากของนักบุญใจบาปออกมาแล้ว กลับกลายทำให้คนอื่นนั้นเกลียดชัง”เย่ซวิ่นเงียบไปสักครู่แล้วจึงพูดขึ้นว่า “จริงหรือ ถ้าอย่างนั้นฝ่าบาท ท่านตั้งใจจะจัดการกับข้าอย่างไรกัน？”เฉินเสียนเลิกคิ้วแล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “ตอนนี้ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักของข้า ได้กราบบังคมทูลขอให้ข้าส่งตัวเจ้ากลับเย่เหลียงไป ภายหน้าก็อย่าได้กลับมาเหยียบแผ่นดินต้าฉู่อีก”“เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักของท่านเปรียบเสมือนกับใช้ประโยนช์จากสิ่งของเสร็จแล้วก็เขี่ยทิ้ง”เย่ซวิ่นลุกขึ้น แล้วเปลี่ยนมานั่งบนเก้าอี้นวม สายตาที่มองมายังเฉินเสียนนั้นไม่ได้ร้ายหรือดีอะไร“แล้วท่านล่ะ ท่านจะจัดการอย่างไรกับข้ารึ？”เฉินเสียนพูดอย่างสงบนิ่งว่า “แม้ช่วงเวลาความสัมพันธ์การแต่งงานต้าฉู่ของข้าก็ได้รับประโยชน์จากเย่เหลียงของเจ้า แต่เจ้าก็คิดวางแผนที่จะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเหล่าขุนนางคนสำคัญกับราชนิกุลของข้า ตามหลักการแล้วก็726
