วามวุ่นวายภายในของอาณาจักรต้าฉู่ สำหรับเฉินเสียนแล้วเหมือนเป็นการชะล้างคราบเดิมครั้งยิ่งใหญ่ เธอจึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงในสายตาของท่านอ๋องมู่ท่านอ๋องมู่พูดขึ้นว่า : “เด็กคนนั้นเมื่อครู่นี้……”563
“ลูกชายของข้าเอง ทำไมหรือ?” เฉินเสียนตอบกลับอย่างเรียบเฉยท่านอ๋องมู่หัวเราะเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เมื่อครู่ข้าได้ยินเขาเรียกฝ่าบาทว่าท่านแม่ จึงรู้สึกค่อนข้างแปลกใจ พ่อของเด็กคนนี้……”เฉินเสียนหันไปมองท่านอ๋องมู่ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เขาเหมือนใคร คนนั้นก็คือพ่อของเขา”รอยยิ้มของท่านอ๋องแข็งทื่อไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็พูดขึ้นต่อว่า : “มองตอนแรก ข้าเองรู้สึกไม่เชื่อเลยสักนิด เด็กคนนั้น เหมือนพ่อของเขามากจริงๆ”เฉินเสียนไม่ได้พูดอะไรออกมาท่านอ๋องมู่พูดขึ้นต่อว่า : “ครั้งนี้ทำฝ่าบาทลำบากใจแล้ว ทรงยอมให้ใต้เท้าซูเข้าพบกับองค์จักรพรรดิของข้า พระองค์คงจะทำใจไม่น้อยที่ตัดสินใจแบบนั้น”เฉินเสียนจึงตอบกลับไปว่า : “ข้าไม่ได้เชื่อใจองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ย แต่ข้าเชื่อใจในซูเจ๋อ และข้าเองก็เชื่อใจในท่านอ๋อง”“ชั่งเป็นเกียรติของข้าจริงๆ”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “ท่านอ๋องบอกข้าได้หรือไม่ ว่าทำไมองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยถึงต้องการจะพบซูเจ๋อเท่านั้น”สีหน้าแววตาของท่านอ๋องมู่ลุ่มลึก เขาพูดขึ้นว่า : “ก่อนหน้านี้เป็นใต้เท้าซูที่คอยติดต่อกับทางราชอาณาจักรเป่ยเซี่ยอยู่ตลอด ตอนที่อาณาจักรเป่ยเซี่ยได้ส่งทหารไปประจำการท
