ี่เขตชายแดนเพื่อช่วยชีวิตขององค์หญิงนั้น เพราะว่าฝ่าบาทของข้าได้รับจดหมายไหว้วานจากเขา จึงได้ยื่นมือเข้าไปให้ความช่วยเหลือฝ่าบาทเพราะท่านพ่อของฝ่าบาทเป็นผู้มีพระคุณที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้ ฝ่าบาทของข้าชอบในความสามารถทางการเมืองและความซื่อสัตย์ของเขาเป็นอย่างมาก ฝ่าบาทของ564
ข้าจึงต้องการจะพบเขามาโดยตลอด ฝ่าบาทวางใจได้ ฝ่าบาทของข้านั้นไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “หากเพียงแค่ต้องการเจอหน้า องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยสามารถเข้ามาที่อาณาจักรต้าฉู่ได้เลยนี่”ท่านอ๋องมู่หัวเราะเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ฝ่าบาทของข้าชอบคนมีความสามารถเป็นอย่างยิ่ง หากพระองค์ถูกใจใต้เท้าซูขึ้นมาแล้วล่ะก็ ไม่แน่อาจจะขอให้ใต้เท้าซูอยู่ที่อาณาจักรเป่ยเซี่ยเลยก็ได้” สีหน้าของเฉินเสียนเปลี่ยนไปในทันที แต่จู่ๆ ท่านอ๋องมู่ก็พูดขึ้นต่อว่า : “แต่ฝ่าบาททรงปรีชาสามารถ ได้นำตัวข้ามาเป็นข้อแลกเปลี่ยน หากเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าฝ่าบาทของข้าจะชอบเขามากแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจแย่งและยึดครองความรักจากผู้อื่นได้”เฉินเสียนอึ้งไปชั่วขณะท่านอ๋องมู่สาวฝีเท้าไปข้างหน้า : “ฝ่าบาทวางใจเถิด ภายในสามวันนี้ เขาจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน”บางครั้งเธอก็ไม่สามารถมองท่านอ๋องแห่งเป่ยเซี่ยผู้นี้ออกได้ เขายืนอยู่ทางฝั่งอาณาจักรเป่ยเซี่ย หรือ……ยืนอยู่ฝั่งนี้กันแน่?พอมานึกๆ ดูแล้ว การเป็นตัวประกันนั้น ท่านอ๋องมู่เองสามารถปฏิเสธได้อยู่แล้ว แต่เ
