าก็พอจะคาดเดาได้เมื่อเฉินเสียนตื่นขึ้น ท้องฟ้าก็มืดสนิทและมีสีดำมืดอยู่นอกหน้าต่างพร้อมกับเสียงลมในตอนกลางคืนที่พัดมาบนที่ตาข่ายหน้าต่างแสงเทียนในห้องอ่อนลง ซูเจ๋อยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะ บิดแท่งเงินในมือของเขากระตุ้นไส้เทียนอย่างอ่อนโยน เขาถามว่า “อาบนํ้าก่อนหรือจะรับประทานอาหารคํ่าก่อนดี?”เฉินเสียนกำลังนั่งอยู่บนเตียงโดยคุกเข่าลงอย่างกังวล หันไปหาเขาที่อยู่ด้านข้าง และพูดอย่างกังวลว่า “ให้ท่านตัดสินใจ”นิ้วของเขาหยุดชะงักลง วางแท่นเงินลง มองกลับมาที่เธอครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาลึกลับช่างดูมีเสน่หา จากนั้นเขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า“งั้นก็รับประทานอาหารคํ่าก่อน”ซูเจ๋อและคนอื่น ๆ รับประทานอาหารคํ่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเตรียมข้าวต้มสำหรับเฉินเสียน และในข้าวต้มก็เต็มไปด้วยเห็ดและเนื้อสับซึ่งนุ่มและหอมมากคนอื่น ๆ นั้นทานชาหยาบและอาหารที่จืดชืด ข้าวต้มนี้ถือว่าดีที่สุดแล้ว มันสามารถเติมเต็มร่างกายของเธอและย่อยได้ดีเพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกไม่สบายหลังจากอาบนํ้าไประยะหนึ่งไม่นานก็มีคนยกข้าวต้มเข้ามาให้ แล้วก็ย้ายอ่างอาบนํ้าออกจากห้องเพื่อนำไปทำความสะอาด519
พื้นที่พรมแดนทางตอนเหนือกว้างใหญ่และรกร้างว่างเปล่า แต่จุดพักม้าที่ตั้งอยู่ระหว่างทางกลับเปลี่ยวร้างมาก น้อยครั้งมากที่จะได้ใช้ต้อนรับข้าราชการและเจ้าหน้าที่จากราชสำนัก และเจ้าหน้าที่เหล่านั้นล้วนเป็นผู้ชาย ผู้ชายเวลาอาบนํ้าม
