ด้วย “ใช่พ่ะย่ะค่ะ อย่างมากองค์หญิงกับใต้เท้าซูก็แค่ต้องอยู่บัญชาการนายทหารชั้นสูงอยู่ที่นี่ กระหม่อมจะนำทหารไปเผชิญหน้ากับกองทัพจากเป่ยเจียง”เฉินเสียนออกมาจากกระโจมผู้บังคับบัญชาและกล่าวว่า “ในอดีตท่านสอนกลอุบายและตำราพิชัยสงครามเหล่านั้นให้ข้า ข้าฝึกฝนมานับครั้งไม่ถ้วน จนตอนนี้เมื่อถึงเวลาที่จะนำมาใช้ประโยชน์ ท่านกลับไม่อนุญาตให้ข้าไป?”ซูเจ๋อเงยหน้ามองขอบฟ้าและภูเขาเขียวขจีซึ่งอยู่ไกลโพ้น เอ่ยอย่างผ่อนคลายว่า “มีผู้คนมากมายที่เข้าสู่สนามรบเพื่อฆ่าศัตรูแทนท่านได้ เหตุใดท่านจะต้องไปสู้รบด้วยตนเอง”
462
