ฉินเสียน ทันทีที่แสงตรงหน้าของเธอมืดสลัวลง ซูเจ๋อก็ดับเทียนที่อยู่ในมือและซุกตัวลงนอนข้างๆ เธอ ตอบไปอย่างเกียจคร้านว่า “แม่ทัพโฮ้วบอกข้าว่าอย่ารังแกท่าน”แต่ในขณะที่พูดอยู่นั้นเขากลับคว้าเฉินเสียนมากอดไว้ ลูบไล้และกอดเธอไว้แน่นในอ้อมแขน453
หัวใจสูบฉีดจนเฉินเสียนหน้าแดงขึ้นมาอย่างฉับพลัน เธอซุกหน้าลงบนแผงอกของซูเจ๋อและพูดเรื่อยเจื้อยว่า “ทำแบบนี้ไม่กลัวจะถูกพบเข้าหรือ”ซูเจ๋อเอ่ยด้วยเสียงทุ้มตํ่า “ขอข้ากอดท่านให้นานกว่านี้หน่อย”เขาพลิกตัวขึ้นมาคร่อมกายของเฉินเสียนเอาไว้และประคองศีรษะของเธอขึ้นมา ประทับจูบลงไปอย่างดูดดื่มและลึกซึ้งเฉินเสียนรู้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะควร แต่เธอก็ยังอดตอบรับเขาไม่ได้นิ้วที่เรียวและเย็นเยียบซึ่งประคองอยู่ที่คอทำให้เฉินเสียนสั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อยเฉินเสียนส่งเสียงครางออกมาอย่างแผ่วเบา ซูเจ๋อควบคุมไว้ได้ทันและกอดเธอไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง เอ่ยอย่างแผ่วเบาว่า “อาเสียน หลับเสียเถิด”กองกำลังทหารจากทางใต้บุกยึดเมืองฮุยได้อย่างง่ายดาย บุกหน้าขึ้นเหนือเหมือนผ่าลำไผ่ให้แหลกลาญไปตลอดทาง เพื่อทำลายราชสำนักฝ่ายนั้นให้พ่ายแพ้อย่างหมดท่าองค์จักรพรรดิซึ่งลงมาบัญชาด้วยพระองค์เองคิดไม่ถึงว่า สุดท้ายแล้วจะสกัดทหารกบฏซึ่งกำลังเดินทางขึ้นเหนือไว้ไม่ได้ ในทางกลับกัน กำลังอำนาจของพวกทหารกบฏก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว และเสียงเรียกร้องของผู้คนก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อ
