กองทัพจากทางใต้ผ่านเมืองต่างๆ ขึ้นมา ชาวเมืองเหล่านั้นไม่ได้ต่อต้านแต่กลับรวมกำลังด้วยความสมัครใจเปิดประตูเมืองต้อนรับพวกเขาข่าวคราวที่ว่าองค์หญิงจิ้งเสียนนำทัพออกศึกเองถูกแพร่จากแนวปะทะมาจนถึงเมืองหลวง จนทำให้ภายในราชสำนักเกิดความโกลาหลไปทั่วทุกหย่อมหญ้า454
จักรพรรดิประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรและตั้งพระสติไม่ได้อยู่นานต่อมาพระองค์ก็ทรงเกรี้ยวกราดราวกับพายุที่โหมกระหนํ่า ตะคอกเสียงดังต่อหน้าเหล่าขุนนางและทหารที่อยู่เต็มราชสำนัก “ไม่ใช่ว่านางตายไปแล้วรึ! เหตุใดจึงยังไปปรากฏตัวในสนามรบได้อีก! ผู้ใด ผู้ใดบอกข้าว่านางตายแล้ว!”“กะ เกล้ากระหม่อมได้ยินมาว่า… นางปะปนอยู่ในกองทหารใหม่และตรงไปสมทบกับกองกำลังจากทางใต้ กองกำลังทหารหลายหมื่นนายที่ถูกส่งไปจากเมืองหลวงถูกนางเผาทำลายจนราบคาบ…”องค์จักรพรรดิคิดมาตลอดว่านางตายไปแล้ว ถึงแม้จะยังไม่ตาย พระองค์ก็เลิกระแวดระวังหญิงบ้าผู้นั้นไปนานแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่านอกจากจะแกล้งทำเป็นบ้า นางยังปกปิดความทะเยอทะยานอันชั่วร้ายเฉกเช่นหมาป่าไว้อย่างมิดชิด!กล้าดีอย่างไรจึงเผาค่ายทหารและทำลายกองทัพใหญ่ของพระองค์ นางคือสตรีที่สติวิปลาสเพราะทนความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกไม่ได้ผู้นั้นรึ!น่าแค้นใจนัก! นึกไม่ถึงว่าจะถูกนางหลอก!ผู้บัญชาการกองกำลังทหารรักษาพระองค์และหัวหน้านักดาบหลวงรับสารภาพผิดต่อหน้าพระพักตร์ จักรพรรดิหันไปทอดพระเนตรพวกเขา ตอนนี้พระองค์ทรงไร้เหตุผลแ
