ให้ข้าปฏิบัติต่อเขาดีๆ งั้นหรือ?”ซูเจ๋อกล่าว “ปกป้องอาณาจักรสำเร็จ ราชสำนักวุ่นวาย เราต่างก็รู้ความหมายนี้ดี การที่เขาคิดจะฆ่าข้าก็เป็นเรื่องปกติ ถึงแม้เขาจะไม่ต้องการฆ่าข้า ข้าก็ยังคิดที่จะฆ่าผู้อื่นอยู่ และแม้ว่าเป้าหมายของเราจะต่างกัน แต่เป้าหมายของเราก็เหมือนกัน”แต่เฉินเสียนก็ไม่มีทางให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายซูเจ๋อได้ ใครก็ไม่อาจเฉินเสียนพิงไปที่เขา และกล่าวว่า “ท่านไม่ได้บอกว่าจะไปหยิบนํ้าชาแก้อาการเมาค้างมาให้ข้าหรอกหรือ”ซูเจ๋อกล่าว “มันเย็นแล้ว ข้าก็เลยเททิ้ง หากท่านยังไม่หายมึน ข้าจะพาท่านเข้าไปในห้องเพื่อทำให้ท่านหายจากอาการนี้”เฉินเสียนซุกใบหน้าของเธอลงไปตรงหน้าอกของเขา และยื่นแขนออกไปกอดเอวเขาไว้ และกล่าวว่า “ไม่ ตอนนี้ข้ารู้สึกดีมากเป็นพิเศษ”ซูเจ๋อกระซิบที่ข้างหูของเธอ “กลัวข้างั้นหรือ?”ซูเจ๋ออุ้มเธอกลับไปยังห้องนอนเฉินเสียนสัมผัสหน้าอกของเขาทันที สบตาเขาและกล่าวว่า “ข้าไม่ได้บอกว่าจะกลับห้องเสียหน่อย”“ท่านจะนั่งรับลมอยู่ข้างหน้าทั้งวันเลยหรือ?” ซูเจ๋อยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน“ข้าไม่ได้เป็นเสือ ท่านจะกลัวไปทำไม”เฉินเสียนยังพยายามพูดหว่านล้อมเขา “ไม่อย่างงั้นเขาไปค่ายทหารเพื่อสังเกตการณ์ดีไหม?”ซูเจ๋อไม่ตอบโต้ใด ๆเฉินเสียนกล่าวอีกว่า “ข้าคิดว่า…กลางวันแสก ๆ แบบนี้คงจะไม่ดีกระมัง”ซูเจ๋อไม่สนใจต่อคำพูดของเธอ และปิดประตูลง และพูดอย่างแผ่วเบา“กลางวันแล้วจะทำไม?”432
