นวรยุทธอีกด้วย จึงไม่ทราบว่าบุคคลนี้คือเขา ตอนนี้ใต้หล้ายังคงเข้าใจว่าใต้เท้าซูเป็นคนถือดีในด้านการศึกษาอยู่กระมัง”เฉินเสียนเอียงหน้ามองซูเจ๋อตลอดเวลา แววตาที่หรี่เล็กน้อยของเธอ คงจะมีเพียงเหล้าตกถึงท้องหลายถ้วยแล้ว เธอถึงจะมีความกล้ามองเขาอย่างไม่ยำเกรงต่อสิ่งใดเช่นนี้รอยแผลเป็นที่เกิดขึ้นในอดีตไม่ได้น้อยกว่าตอนนี้แน่ ทว่าเขากลับลบเลือนรอยแผลกับร่องรอยทางเดินที่แสนลำบากทิ้งได้อย่างหมดจดทำให้ตอนเฉินเสียนเจอเขาครั้งแรก เขาจึงเกลี้ยงเกลาแบบไม่มีสรรพสิ่งในโลกเติมแต่ง ทำให้ปวงชนใต้หล้าคิดว่าเขาเป็นขุนนางฝ่ายพลเรือนมากด้วยความรู้ ไร้ความสามารถด้านการต่อสู้เธอพอจะได้ยินฉินหรูเหลียงเล่าถึงเรื่องพวกนี้คร่าวๆ เมื่อครั้งที่พวกเขาถูกไล่สังหารแล้วพักอยู่ในเรือนหลังเล็กใต้ตีนเขา เธอก็เตรียมใจไว้แล้ว แต่ตอนนนี้ได้ยินแม่ทัพโฮ้วเล่าถึงรายละเอียด เฉินเสียนก็ยังคงรู้สึกเจ็บปวดมากเฉินเสียนมองซูเจ๋อ พลางเสียงแผ่วเบา “ใช่แล้ว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”แม่ทัพโฮ้วกล่าวอย่างกึ่งเมากึ่งมีสติ “ตามหลักแล้ว จักรพรรดิองค์ก่อนถึงแม้จะเคยช่วยชีวิตใต้เท้าซูไว้ หากแต่ใต้เท้าซูก็ผ่านพ้นความตายมาได้หลายต่อหลาย412
ครั้ง จึงน่าจะตอบแทนพระคุณหมดสิ้นแล้ว เหตุใดใต้เท้าซูยังกระทำถึงขั้นนี้ คงมีคนรู้ไม่กี่คน กระทั่งข้าเองก็สับสน แล้วองค์หญิงล่ะเข้าใจไหมพ่ะย่ะค่ะ?”เหลียนชิงโจวกล่าวว่า “แม่ทัพโฮ้วเมาแล้วจริงๆ”แม่ทัพโฮ้วกล่าว “เหล้