นเริ่มอาการบ้าคลั่งขึ้นมาจะไม่แยแสสิ่งใด หากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไปก็ราชวงศ์แล้งนํ้าใจจักรพรรดิรู้สึกเลือนรางว่า ไม่รู้เริ่มจากเมื่อใด ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้น คล้ายกับนอกจากเขาต้องประนีประนอมแล้วก็ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้แล้วความรู้สึกที่ถูกจูงจมูก ช่างยํ่าแย่เหลือเกิน ทว่าเมื่อไตร่ตรองให้ถี่ถ้วนจักรพรรดิก็คิดอะไรเป็นรูปเป็นร่างไม่ออกประหนึ่งเรื่องพวกนี้ถูกจังหวะเป็นขั้นตอนอย่างไรอย่างนั้นจักรพรรดิวางใจให้ฉินหรูเหลียงพาเจ้าน่องน้อยออกจากวังเช่นนี้ได้กระไร ทว่าเฉินเสียนในพระตำหนักไท่เหอสติฟั่นเฟือนแล้ว อ้◌ุมเจ้าน่องน้อยไปสร้างความขยาดกลัวไปทั่ว เขาจำเป็นต้องจัดการศพของเจ้าน่องน้อยโดยเร็วอีกด้วยถึงแม้เฉินเสียนจะไม่ยอมเผาศพ ทว่าไม่ว่าอย่างไรจักรพรรดิต้องมั่นใจว่าเจ้าน่องน้อยตายสนิทจริงๆแล้วได้รับรายงานจากนางกำนัลในพระตำหนักไท่เหอ กราบทูลว่าสองวันมานี้เฉินเสียนอ้◌ุมเจ้าน่องน้อยไม่ห่างมือ ซึ่งนางกำนัลเห็นมากับตา เจ้าน่องน้อยหน้าซีดขาว ร่างกายแข็งตายตั้งนานแล้ว ตายสนิทเล่า?”227
จักรพรรดิไม่วางใจ แค่อนุญาตให้เฉินเสียนมอบเด็กให้ฉินหรูเหลียงออกไปทำพิธีฝังศพนอกวัง โดยให้เฉินเสียนพาลูกตัวเองไปมองให้แก่ฉินหรูเหลียงที่อุทยานอวี้ฮัวเฉินเสียนเปลี่ยนเสื้อใหม่ให้เจ้าน่องน้อย โดยมีเสื้อคลุมหนาๆใส่เป็นชั้นนอกแล้วยังให้เขาพันผ้าพันคออันเล็กไว้ ด้วยเกรงว่าเขาจะหนาวเย็นมือเล็กคู่นี้เย็นมาก ถึงแม้เฉินเสี
