สียนพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของทั้งเขาและตัวเองโดยกล่าวว่า “ท่านคุ้นเคยกับสถานที่แถบวัดฮู่กั๋วดีหรือ เหตุใดจึงรู้ว่ามีบ่อนํ้าพุร้อนอยู่ที่นี่”ซูเจ๋อตอบว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเคยมาสอบถามไว้แล้ว”“ดูเหมือนจะวางแผนล่วงหน้าไว้แล้วจริงๆ สินะ” เธอถาม “ถ้าเช่นนั้นการที่ท่านทำให้ข้าได้มาอยู่ที่วัดฮู่กั๋วอย่างยากลำบาก ท่านมีแผนจะทำอย่างไรต่อ”เฉินเสียนคิดว่าเขาคงจะวางแผนไว้หมดแล้ว190
ซูเจ๋อหลุบตาลงมองเธอและกล่าวว่า “ข้าบอกไปแล้วว่าข้าจะคว้าโอกาสดีๆ เอาไว้เพื่ออธิบายให้ท่านฟัง ตอนนี้เป้าหมายของข้าบรรลุผลแล้ว”เฉินเสียน “…แค่เพื่อสิ่งนี้น่ะหรือ”“และเพื่อนอนกับท่านด้วย ไม่รู้ว่านี่จะนับเป็นเป้าหมายได้หรือไม่”จิตใจของเธอรู้สึกว้าวุ่นอยู่ครู่หนึ่งเฉินเสียนรู้สึกได้อย่างชัดเจน แม้จะอยู่ในนํ้านานแล้วเขาก็ยังไม่ยอมอ่อนลงเลยต่อมาเฉินเสียนก็เหนี่ยวคอของเขาไว้และถามด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น “ผ่านไปนานแล้วนะ แต่ท่านยัง… อย่างนั้น จะไม่เป็นไรหรือ”“ยังไหวอยู่”ดูเหมือนการเบี่ยงเบนความสนใจจะล้มเหลว เฉินเสียนเงียบไปครู่หนึ่งในที่สุดก็เธอก็ยกขาขึ้นมาแนบชิดเข้ากับเขาโดยไม่เหลือช่องว่างเอาไว้ซูเจ๋อพูดไม่ออก เขาใช้มือข้างหนึ่งจับข้อเท้าของเฉินเสียนไว้ ครู่ใหญ่ๆจึงเอ่ยออกมาว่า “อาเสียน ท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้”เฉินเสียนเงยหน้ามองเขา หลังจากนั้นจึงค่อยๆ ยืดตัวขึ้นและจูบลงไปที่ลูกกระเดือก อ้อยอิ่งอยู่ที่คางของเขาและเอ่ยอย่างแ
