้หรอกว่าความทรงจำเหล่านั้นช่วยประคับประคองข้ามานานแสนนาน”ร่างกายเฉินเสียนยุ่งเหยิง และเธอก็เหนื่อยมาก หลังจากคุยกับซูเจ๋อไปได้สักพักหนึ่ง เปลือกตาของเธอก็เริ่มคล้อยลงมาอย่างอยากจะนอนเต็มแก่ซูเจ๋อกล่าวว่า “อาเสียน นอนทั้งแบบนี้ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นพรุ่งนี้เช้าท่านอาจจะไม่สบาย”เฉินเสียนลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือและถามว่า “แล้วควรนอนอย่างไรรึ”ดูเหมือนซูเจ๋อจะอึดอัดใจเล็กน้อย ถึงอย่างไรความยุ่งเหยิงทั้งหมดบนร่างกายของเฉินเสียนก็เป็นผลงานชิ้นยอดของเขา เขากล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าควรจะชำระล้างร่างกายก่อนเข้านอนหรอกหรือ”เฉินเสียนกล่าวว่า “ห้องอาบน้ำในวัดแห่งนี้ไม่มีน้ำร้อนให้อาบ นอกจากนี้ที่นั่นยังเป็นที่ที่เหล่าสงฆ์ใช้ คงจะไม่สะดวกนัก” และเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเรียกอวี้เยี่ยนมาตอนนี้ซูเจ๋อบอกว่า “ที่เชิงเขาหลังวัดฮู่กั๋วมีบ่อน้ำพุร้อน ให้ข้าพาท่านไปดีไหม”เฉินเสียนรู้สึกมีชีวิตชีวา เธอเงยหน้ามองซูเจ๋อ ดวงตาเรียวยาวของเขาดูเหมือนจะพอใจ เขาเลิกคิ้วน้อยๆ และกล่าวว่า “หากไม่ไปแช่น้ำเสียหน่อย พรุ่งนี้ท่านอาจจะลุกออกจากเตียงไม่ได้”
179
