่า “พูดไร้สาระให้น้อยหน่อย เจ้าลองกล้าบังคับเขาดื่มเหล้าดูสิ”องค์ชายหกตบลงที่โต๊ะ เจ็บจนร้องเสียงดัง “มานี่หน่อย！เอาน้ำชามา！”ทันทีหลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มลงมือกินอาหารเฉินเสียนมุ่งมั่นขลุกอยู่กับการกินของตัวเอง ได้ยินน้ำเสียงที่แผ่วเบาของซูเจ๋อกล่าวว่า “ท่านดื่มมากแค่ไหนแล้ว?”เฉินเสียนไม่ได้มองเขา ตอบกลับว่า “ไม่เท่าไหร่”คำพูดนี้องค์ชายหกได้ยิน เลยกล่าวว่า “ตอนที่ท่านยังไม่มา พวกเราก็ดื่มกับองค์หญิงจิ้งเสียนเล็กน้อย ไม่ได้ดื่มเท่าไหร่หรอก ก็ไหนั้นมากกว่าครึ่งไหได้นะ”ซูเจ๋อมองไหเหล้าขนาดใหญ่โตที่อยู่ด้านนั้น เลยกระตุกคิ้วขึ้นองค์ชายหกยันคางเอาไว้แล้วกล่าวหยอกล้ออีกว่า “องค์หญิงจิ้งเสียน ครั้งก่อนตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บ ท่านตึงเครียดเป็นกังวลเขาอย่างไร ข้าเห็นด้วยตาตัวเองทั้งหมด ครั้งนี้เหตุใดถึงได้ปิดเป็นความลับเช่นนี้เล่า?”เฉินเสียนที่ถือตะเกียบชะงักงัน กล่าวเสียงทุ้มต่ำว่า “องค์ชายหก ข้าแนะนำเจ้าพูดให้คิดด้วย”“ข้าพูดไม่คิดอย่างไร ข้าสร้างสถานการณ์โอกาสให้กับพวกท่านอย่างชัดเจนท่านควรที่จะขอบคุณข้า คนที่ท่านหมายปองก็คือใต้เท้าซูที่อยู่ด้านข้างผู้นี้ โดยพื้นฐานไม่ใช่แม่ทัพใหญ่อะไรเลย พวกเราล้วนรู้กัน พวกท่านไม่ต้องเสแสร้งแล้ว”ท่านอ๋องของเปั่ยเซี่ยกล่าวว่า “องค์ชายหก ท่านพูดน้อยลงหน่อยเพื่อความเหมาะสม ”105
ไม่รู้ว่าองค์ชายหกเจตนาหรือไม่เจตนา กล่าวอย่างดื้อดึงว่า “เรื่องนี้คนในราชนิเวศน
