์เย่เหลียงล้วนรู้กัน อาจจะเป็นทางต้าฉู่ด้านนี้ที่ไม่รู้ องค์หญิงท่านว่าใช่หรือไม่?”ตามความเป็นจริง ที่อยู่ราชนิเวศน์เย่เหลียงช่วงนั้น เรื่องของเธอกับซูเจ๋อ อยู่ที่เย่เหลียงมิใช่ความลับอะไรเวลานั้นซูเจ๋อบาดเจ็บหนัก โดยพื้นฐานเธอไม่สามารถรักษาระยะห่างกับเขาได้ในเมื่อองค์ชายหกรู้ เรื่องนี้ไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอยากพูดก็พูดได้นะท่านอ๋องของเปั่ยเซี่ยกล่าวเพื่อให้จบลงด้วยดีว่า “องค์ชายหก เขาดื่มมากแล้ว”ซูเจ๋อหรี่เปลือกตาเล็กแคบลง แม้ว่ามองดูแล้วองค์ชายหกมีท่าทางที่เมา แต่ความกระจ่างแจ้งในแววตานั้นยังมีอยู่องค์ชายหกกล่าวอย่างเจื้อยแจ้วว่า “องค์หญิง ถึงอย่างไรตอนนี้ท่านก็มีอิสระของตัวเอง ในที่สุดตอนนี้ก็สามารถตามหารักแท้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าต้าฉู่รู้เรื่องราวความสัมพันธ์ของพวกท่านทั้งสองแล้วต่อไปมันจะเป็นอย่างไร เช่นนั้นแม่ทัพใหญ่ก็น่าสงสารเสียจริง ทุกคนล้วนคิดว่าองค์หญิงรักเขามากมายอย่างลึกซึ้ง ที่แท้เขาเป็นเพียงส่วนเกินนั้น…….”เฉินเสียนวางตะเกียบลง ควันสีขาวในหม้อลอยขึ้นเป็นเกลียว เธอมองไปทางองค์ชายหกแล้วกล่าวว่า “เจ้าลองพูดมากอีกคำหนึ่งดูสิ”เฉินเสียนต้องการดื่มเหล้า ซูเจ๋อกุมมือเธอไว้ หยิบจอกเหล้าออกมาวาง กล่าวว่า “องค์ชายหกดื่มเยอะ ท่านก็จะทะเลาะกับเขาที่ความรู้สติไม่ชัดเจนหรือ อาเสียน ที่นี่คือพระตำหนักรับรอง”106
องค์ชายหกกล่าวว่า “ท่านดู เขายังไม่ถือสาที่ข้าพูดเ
