สีหน้าขององค์จักรพรรดินั้นซีดเซียว กงกงคนใกล้ชิดกล่าว “เด็กคนนั้นอาจได้รับการถ่ายทอดจิตวิญญาณความกล้าของเสือจากท่านแม่ทัพใหญ่คนก่อน เลยทำให้ไม่มีความคิดและไร้ยางอายเช่นนี้ ตอนนี้เขาอายุยังน้อย ควรที่จะควบคุมเขาให้ดี”ก่อนหน้านี้ราชครูแห่งโรงเรียนไท่ก็ส่งหนังสือทูลเกล้าฯ ขึ้นมาขอให้องค์จักรพรรดิอนุญาตให้เจ้าน่องน้อยเข้าไปร่ำเรียนวิชาที่โรงเรียนไท่ เพื่อรวบรวมหัวใจและจิตวิญญาณของเขาให้ใจเย็น บางทีอาจจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเดิมทีองค์จักรพรรดิคิดเพียงแค่ว่าเจ้าน่องน้อยเป็นลูกชายของเฉินเสียน และซูเจ๋อก็สอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนไท่ กลัวว่าจะทำให้พวกเขาทั้งสองจะสมรู้ร่วมคิดกันดังนั้นเขาจึงไม่เห็นด้วยแต่ตอนนี้ เจ้าน่องน้อยไม่เพียงแต่รบกวนพระตำหนักไท่เหอจนทำให้เป็นสงบสุขเท่านั้น แต่ยังรบกวนองค์ชายและองค์หญิงทั้งหลายให้ไม่ได้รับความสงบสุขไปด้วย342
