และเผชิญหน้ากับองค์ชายห้าใบหน้าขององค์ชายห้าซีดเซียว และจระเข้ก็ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา องครักษ์ตกใจเมื่อเห็นเข้า จึงชักมีดออกมาและฟันลงไปที่จระเข้แต่หลังของจระเข้กลับแข็ง จนแทบทำอะไรมันไม่ได้องค์ชายห้ากลัวจนแทบยืนไม่ไหว ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงลง จนล้มลงไปกองกับพื้นในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว เหมือนเด็กอายุสองสามขวบที่ร้องไห้อย่างหนักด้วยความหวาดกลัว อาเจียนน้ำนมออกมา และเปั้ากางเกงก็เปียกไปหมดหลังจากนั้นเจ้าน่องน้อยก็เดินมาจากสะพานไม้อย่างช้า ๆ ภายใต้สายตาขององครักษ์ที่ไม่อาจใช้มีดดาบเพื่อหยุดความวุ่นวายที่เกิดขึ้นได้ เขาย่อตัวลงและคว้าไปที่หางของจระเข้ และหันหลังลากมันกลับเข้าไป341
ในความเป็นจริง จระเข้มาถึงฝังตรงข้ามในเวลานี้ ด้วยสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นและหนาว แรงในการโจมตีของมันลดลงอย่างมากและการเคลื่อนไหวของมันก็ช้าลงมาก มันไม่สามารถอยู่กลางหิมะที่ฝังตรงข้ามได้นานเจ้าน่องน้อยลากมันด้วยความลำบากแต่ก็พยายามอย่างถึงที่สุด ร่างเล็ก ๆของเขาเดินไปบนสะพานไม้ ทำให้คนที่เห็นต่างพากันพูดไม่ออกองค์ชายห้าตกใจจนร่างกายอ่อนแรง และในไม่ช้าความตกใจกลัวจนอึแตกฉี่แตกของเขาก็ถูกพูดถึงไปทั่วในวังหลวง องค์ชายห้าจากที่เคยเป็นเด็กที่ฉลาดและกล้าหาญที่สุด กลับกลายเป็นคนที่ขี้ขลาดและอ่อนแอที่สุดเจ้าน่องน้อยจับจระเข้ด้วยมือเปล่า อีกทั้งไม่รู้จักฟั้าสูงแผ่นดินต่ำ น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ กล้าดียังไงถึงทำเรื่องแบบนี้
