เรานอกจากลูกชายขององค์หญิงแล้วจะเป็นใครไปได้อีก ฟังจากแม่ของข้าพูด เขาเป็นไอ้ลูกหมาไม่มีพ่อ แม่ของเขาก็เป็นคนสติไม่ดี ไม่มีพ่อคอยสั่งสอนก็มักเป็นแบบนี้แหละ แอบมาฟังคนอื่นเรียนหนังสือ เขาเป็นบ้า รีบมาทุบตีไล่เขาออกไป”ไม่พูดเปล่าบรรดาองค์หญิงองค์ชายน้องต่างก็โยนหนังสือมาใส่เจ้าน่องน้อย ซูเจ๋อรีบมาปิดประตูของห้องเรียนไว้ หนังสือเหล่านั้นจึงโยนมาโดนแค่บานประตูเท่านั้นเจ้าน่องน้อยยกศีรษะขึ้น และมองไปที่ซูเจ๋อระหว่างช่องทะลุที่ประตู ซูเจ๋อพูดกับเขาด้วยเสียงเรียบท่ามกลางความอลหม่านโกลาหล “กลับไป”เรื่องนี้สุดท้ายก็ไปถึงหูขององค์จักรพรรดิองค์จักรพรรดิเมินเฉยต่อเรื่องที่องค์หญิงและองค์ชายน้อยทั้งหลายโยนหนังสือใส่และพูดจาดูถูกดูแคลนเจ้าน่องน้อย จากนั้นก็แปลกใจที่เด็กอายุแค่หนึ่งขวบกว่าๆ ซึ่งยังไม่เปิดใจสามารถเข้าใจ จะเข้าใจบทเรียนในโรงเรียนไท่ได้อย่างนั้นหรือ?ไม่ใช่อย่างแน่นอน320
เจ้าน่องน้อยเป็นพระโอรสของจิ้งเสียน เป็นไปได้ที่จิ้งเสียนใช้ให้ลูกของเธอไปโรงเรียนไท่เพื่อติดต่อกับซูเจ๋อ และแอบส่งข้อความหากันหลังจากนั้นองค์จักรพรรดิก็มีคำสั่ง ไม่อนุญาตให้เจ้าน่องน้อยเหยียบเข้าไปที่โรงเรียนไท่แม้แต่ก้าวเดียว เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการเรียนขององค์หญิงองค์ชายน้อยทั้งหลายเจ้าน่องน้อยได้กลับไปสู่การแกล้งจระเข้อีกครั้งเฉินเสียนรับรู้เรื่องวันนั้นที่องค์ชายพูดจาดูถูกดูแคลน เฉินเสียนไม่ได้รู้สึกรำคาญ เพี