้นล่ะ?เขาเชื่อ เธอสามารถทำได้ไม่นาน เฮ่อฟังก็ได้ส่งคนมา เฝั้าดูคุกเข้มงวดมากขึ้น ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ก็จนปัญญา พูดกับซูเจ๋อมากกล้วว่าจะไปเข้าหูเฮ่อฟัง ก็เลิกคุยแล้วพาคนติดตามออกไปจากคุกที่สวนสระวสันตฤดู เฉินเสียนยังคงนอนหมดสติอยู่ แม่นมซุยรีบไปเชื้อเชิญหมอมา อวี้เยี่ยนไร้หนทาง เลยไปเรียกฉินหรูเหลียงมาตั้งแต่เมื่อวานหลังจากรู้ว่าเกิดเรื่องกับซูเจ๋อ เฉินเสียนไม่ได้หยุดพักผ่อนและกินอาหารเป็นกิจจะลักษณะเลย และก็ไม่ได้นอนหลับอย่างสบายผู้อื่นเกลี้ยกล่อมเธอก็ไม่หยุด สุขภาพร่างกายที่ปั่วยหนักเพิ่งจะกลับมาสภาพเดิม จะสามารถทรมานให้เจ็บปวดได้อย่างไร?เธอทำเพื่อซูเจ๋อ เลยพยายามออกแรงทรมานร่างกายตัวเองนี่เพิ่งจะเช้าตรู่ เธอก็เป็นลมไปแล้ว96
ฉินหรูเหลียงเป็นชายผู้หนึ่ง จะดูแลชีวิตประจำวันของเฉินเสียนได้ที่ไหนกันเขามาก็เพียงแค่มือไม้อ่อนทำอะไรไม่ถูกเห็นสีหน้าของเฉินเสียนแปลกประหลาด ฉินหรูเหลียงก็โมโหมาก กล่าวกับอวี้เยี่ยนอย่างเย็นชาว่า “เป็นลมไปได้อย่างไร?เจ้าเป็นสาวใช้ข้างกายเฉินเสียน ไม่ว่านางนอนหรือว่าเป็นลม เจ้าต้องจับตาดูตลอดเวลาสิ！”อวี้เยี่ยนน้ำตาร่วงกล่าวว่า “บ่าวทำหน้าที่ดูแล ตลอดทั้งคืนไม่กล้าปิดตานอนเลยนะเจ้าคะ”“นางหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”อวี้เยี่ยนเศร้าสลดใจกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าเป็นลมนับว่านอนหลับไปหรือไม่……….”ฉินหรูเหลียงชะงักงัน สีหน้าเย็นชากล่าวว่า “นางไม่ได้นอนทั้งคืนหรือ?
