เฮ่อฟังพูดจบ ก็ไม่เห็นว่าซูเจ๋อจะมีปฏิกิริยาอะไรซูเจ๋อพิงกำแพงที่หนาวเหน็บ ชุดสีขาวอาบเลือด เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยและเปลือกตาปิดลงเนิบนาบ ไม่รู้ว่าเขาเป็นลมไปตั้งแต่เมื่อไหร่เฮ่อฟังมองหน้าต่างใหญ่เท่าฝั่ามือนั้นด้านนอกได้มืดลงแล้ว จึงลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า “ก็ดี ค่ำคืนนี้ให้ท่านได้ปรับตัวกับความยากลำบากในคุกนี้สักหน่อยพรุ่งนี้ค่อยมาไต่สวนท่านอีกครั้ง ไม่แน่ว่าท่านคิดได้ก็คงจะสารภาพออกมา”เฮ่อฟังหันกลับไปมองผลงานการเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันและภาพวาดชิ้นส่วนที่นำมาใช้ประดับ หุ่นกระบอกที่เขาขว้างลงพื้นก่อนหน้าก็ได้ปล่อยมันไปแต่ผลงานการเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันและภาพวาดชิ้นส่วนที่นำมาใช้ประดับเหล่านี้ยังนับว่าสวยละเอียดประณีต กลับกันสิ่งของเหล่านี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับข้อความในคดี ถึงแม้ว่าเขาไม่สนใจของเหล่านี้ แต่เอาไปมอบให้ผู้คน ให้ผู้คนโปรดปราณก็ไม่ได้เป็นภัยอันตรายใดครั้นแล้วตอนที่เฮ่อฟังออกไป เลยได้นำผลงานการเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันและภาพวาด ชิ้นส่วนที่นำมาใช้ประดับไม่กี่อย่างไปด้วยช่วงตกดึกเงียบสงัด ในคุกหนาวเหน็บอย่างมาก สำหรับผู้คุมนักโทษในคุกนั้นมันก็เป็นงานที่ลำบากได้รับผลตอบแทนน้อยเรื่องหนึ่งแหละด้วยเหตุนี้ผู้คุมเลยได้ยกกระถางเผาถ่านมา ในกระถางมีไฟที่ร้อนแรง นำมาใช้ทำให้ร่างกายอบอุ่น และหุ่นกระบอกก่อนหน้านี้ที่ถูกเฮ่อฟังขว้างทิ้งลงบนพื้น ได้หยิบมารองกระถางเผาถ่านชั่วคราวด้วยหลั
