่งให้ข้าไปนัดหมายเฮ่อเซียง นี่ไม่ได้อยู่ในขอบเขตที่พูดคุยกันนะ แต่เมื่อครั้นออกประตูนี้ ข้ากับท่านล้วนถูกจ้องมอง เวลานี้ไปพบเฮ่อเซียง ไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดแน่แท้”59
เฉินเสียนมองเขาอย่างแน่วแน่ กล่าวว่า “ข้าต้องการพบ จำเป็นต้องเป็นคืนนี้ผู้ใดขวางข้าผู้นั้นตาย”เฉินเสียนลุกขึ้น อาหารก็ไม่กิน กล่าวว่า “อวี้เยี่ยน เปลี่ยนชุด”เฉินเสียนสวมกระโปรงสีขาว ร่างกายคลุมด้วยเสื้อกันลมสีดำ ออกจากประตูจวนไปกับฉินหรูเหลียงเพียงเธอออกมาได้ไม่นาน ด้านหลังก็มีการเคลื่อนไหวกุกกักดังมา หากเป็นคนปกติก็ฟังไม่ออก คล้ายดั่งแมวของเรือนใครกำลังเตร็ดเตร่อยู่บนกำแพง อุ้งมือขูดกับกระเบื้องส่งเสียงเล็กละเอียดดังมาเฉินเสียนรู้ นั่นคือเธอกับฉินหรูเหลียงถูกติดตามแล้วไม่ว่าจะเป็นตรอกซอกซอยหรือว่าบนชายคาเรือของเหล่าอาณาปราชาราษฎร์ล้วนมีผู้ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลติดตามอยู่อย่างไรก็ตาม เฉินเสียนกับฉินหรูเหลียงเลยเร่งฝีเท้ากัน เดินวนในซอกถนนดำมืดสลัว ผู้สอดแนมเหล่านั้นเลยรู้ว่าทั้งสองคนอยากสลัดพวกเขาทิ้ง ด้วยเหตุนี้พวกเขาเลยเร่งฝีเท้าตามหลังจากวนตรอกถนนสองเส้นทางแล้ว ทั้งสองคนเลยเดินบริเวณมุมกำแพงเลยไม่ปรากฏเงาคนผู้สอดแนมรีบแฉลบผ่านบริเวณมุมกำแพงด้วยความเร็วสูง พอมองดู แต่ทว่าปรากฏเห็นเป็นทางตันและฉินหรูเหลียงกับเฉินเสียนก็แฉลบอยู่ที่ทางตันนั้น หมุนตัวกลับมา มองพวกเขาเวลาเดียวกัน มีเงาดำบินออกมาจากด้านหลังเรือนของอาณาปราชารา
