ทำให้สมองของตัวเองว่างเปล่าได้ มีท่าทางตึงเครียดและเตรียมปั้องกันอยู่ตลอดเวลา เธอเกรงว่าพอตัวเองผ่อนคลายลงแล้ว ก็จะทำให้มีภาพบางอย่างที่เดิมทีเธอไม่สามารถจิตนาการได้ทะลวงเข้ามาในสมอง58
เธอควบคุมตัวเองไม่ได้นึกถึงตอนที่ฉินหรูเหลียงเพิ่งจะออกมาจากศาลยุติธรรมต้าหลี่เฮ่อฟังผู้นั้น ต้องไม่กรุณาแล้วใช้ความรุนแรงกับซูเจ๋อแน่ซูเจ๋ออยู่ในคุก จะเปลี่ยนแปลงกลายเป็นอย่างไรล่ะ?เฉินเสียนคล้ายดั่งแตกสลาย อีกด้านควบคุมไม่ให้คิดไม่ได้และอีกด้านก็หยุดความคิดตัวเองไม่ได้ด้วยเมื่อก่อนซูเจ๋อต้องเหมือนกับเธอที่แตกสลายและต่อสู้ดิ้นรนเป็นแน่ เวลานั้นเขาควบคุมตัวเองอย่างไรกันนะ?เฉินเสียนไม่ทันได้เคลื่อนตะเกียบ ฉินหรูเหลียงก็เดินเข้ามาทันที เพิ่งจะนั่งลงไม่ทันได้เอ่ยพูดสักกี่ประโยคพ่อบ้านก็ถือโอกาสแอบแฝงมาสวนสระวสันตฤดูตอนที่ฟั้ามืดลงได้ไม่นาน กล่าวกับเฉินเสียนว่า “องค์หญิง มีผู้มาส่งจดหมายพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนสีหน้าเปลี่ยน รีบเอื้อมมือไปรับมา เปิดออกดูอย่างรวดเร็ว สีหน้าเยือกเย็นลงฉินหรูเหลียงถามว่า “สรุปว่ามีการจัดการวางแผนอย่างไร?”เขารู้ว่าวันนี้เฉินเสียนเดินเที่ยวเตร่ด้านนอกเป็นเวลานาน ต้องมีการวางแผนเป็นแน่แท้“ข้าต้องการพบเฮ่อเซียง ”เฉินเสียนกล่าว “ถึงแม้ว่าท่านกับเฮ่อเซียงไม่สนิทสนมรักใคร่กันมากมาย แต่เคยช่วยเหลือเฮ่อโยวไว้ เฮ่อเซียงอาจจะยินยอมพบเจอหน้าท่าน”ฉินหรูเหลียงขมวดคิ้ว แล้วกล่าวขึ้นว่า “ท่านสั