ว่า : “ซูเจ๋อ ข้าจะต้องพยายามอย่างแน่นอน เพื่อจะได้ขยับเข้าใกล้ท่านมากขึ้น”ซูเจ๋อออกแรงรั้งเบาๆ ดึงตัวเธอแนบชิดเข้าใกล้เขามากขึ้นกว่าเดิม กอดอย่างแนบแน่นที่สุด พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านและข้าใกล้ชิดกันอยู่แล้ว ใกล้ชิดจนไม่หลงเหลือช่องว่างใดๆ อีก”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายและหัวใจ” แต่รวมไปถึงเส้นแบ่งกั้นของฐานะด้วย เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะสามารถดีได้เทียบเท่ากับซูเจ๋อ เธอหวังเพียงว่าในวันหนึ่งจะสามารถคู่ควรกับเขาได้เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อู้อี้คัดจมูก : “อย่าเอาแต่เป็นห่วงตัวข้า ต้องสนใจและเอาใจใส่ตัวท่านเองให้มากๆ พักผ่อนดีๆ ทานอาหารให้ตรงตามเวลา เวลาอากาศหนาวก็ควรใส่เสื้อผ้าให้หนา รู้หรือเปล่า?”ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูเจ๋อจึงตอบกลับไปว่า : “อืม ข้ารู้แล้ว”เฉินเสียนกอดศีรษะของเขาไว้ กำผมของเขาเบาๆ พูดขึ้นด้วยความปวดใจว่า: “ข้าอยากให้สุขภาพร่างกายของท่านแข็งแรง ไม่ใช่ผ่ายผอมเช่นนี้ ข้ายังรอวันข้างหน้าที่กำลังจะมาถึง ท่านและข้าที่อายุมั่นขวัญยืน อยู่เคียงคู่กันนับร้อยปี ซูเจ๋อ ในเมื่อรับปากข้าแล้วก็ต้องดูแลตัวท่านเองให้ดี”ซูเจ๋อพูดขึ้นพึมพำว่า : “อยู่เคียงคู่กันเนิ่นนาน อายุมั่นขวัญยืนนับร้อยปี”เฉินเสียนพูดขึ้นด้วยความกังวลใจว่า : “ครั้งนี้เปั่ยเซี่ยยื่นมือเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย ข้ากลัวว่าองค์จักรพรรดิจะสอบสวนเรื่องนี้แล้วท่านจะลำบาก”ซูเจ๋อพูดขึ้นว่า : “อย่าเป็น