น้าที่และขุนนางใหญ่โตแท่นประหารถูกสร้างขึ้นสูงมาก รอบๆ เต็มไปด้วยทหารและเจ้าหน้าที่คอยเฝ้าระวังและดูแลอย่างใกล้ชิดเวลานี้หลิ่วเฉียนเฮ้อได้ถูกนำตัวขึ้นไปไว้บนแท่นประหารเพื่อรอประหารเป็นที่เรียบร้อยแล้วผู้พิพากษาทั้งสามนั่งอยู่ด้านบน รอเวลาอันควรอย่างสงบสุขุมทางฝั่งของเฉินเสียนเองก็ฝ่าฝูงชนจนเข้ามาถึงด้านหน้าอย่างทุลักทุเล นี่ก็ใกล้ยามประหารเข้าทุกทีแล้ว หากล่าช้ากว่านี้ก็จะไม่ทันเวลาประหารของหลิ่วเฉียนเฮ้อแน่ๆ1115
จากนั้นจู่ๆ เฉินเสียนก็นำถุงเงินขึ้นมา หยิบเศษเงินก้อนมาจำนวนหนึ่งโปรยไปยังท่ามกลางกลุ่มผู้คน แล้วตะโกนเสียงดังว่า : “เงินใครตกกัน! ตกเต็มพื้นไปหมด!”เมื่อทุกคนได้ยินแล้ว ต่างก็เห็นว่ามีเศษเงินหล่นเต็มพื้นจริงๆ ด้วย จึงพากันวิ่งเข้าไปแย่งเงินกันทันทีเฉินเสียนฉวยโอกาสนี้รีบฝ่าดงเข้าไปด้านในเนื่องจากผู้คนเยอะมาก เหล่าทหารจึงล้อมแท่นประหารไว้อีกรอบ เพื่อกันเหล่าราษฎรบุกเข้าไปยังลานประหารทหารที่อยู่ด้านหน้า ใช้กระบอกของปืนเงินขวางไว้อยู่ จึงไม่สามารถเดินต่อไปได้จากตรงนี้ไปจนถึงลานประหารมีระยะห่างพอสมควร และคนข้างล่างนี่ก็เยอะเกินไป ไม่รู้ว่าฉินหรูเหลียงจะเห็นเฉินเสียนหรือเปล่า แต่เมื่อเฉินเสียนเงยหน้าขึ้นมาดู ก็เห็นฉินหรูเหลียงที่สีหน้าเรียบเฉยไร้ซึ่งความรู้สึกหลิ่วเฉียนเฮ้อถูกขังไว้ในกรง ผมเผ้ารุงรัง ใบหน้ามองไม่ออกเลยด้วยซํ้าเห็นเพียงเงาของโครงร่างรางๆ เท่านั้น
1116
