มฝีปากจนขาวซีด เนื้อตัวสั่นเทาไม่ได้พูดอะไรออกมาด้านนอกนั้นเต็มไปด้วยผู้คนที่อยากจะให้ หลิ่วเฉียนเฮ้อตายไปเสีย สำหรับนางแล้วนี่เป็นสิ่งที่โหดร้ายอย่างยิ่ง และน่ากลัวอย่างที่สุดรถม้าไม่สามารถเคลื่อนตัวต่อได้ เฉินเสียนจึงพาอวี้เยี่ยนและแม่นมซุยลงรถม้าเพื่อเดินเอาหลิ่วเหมยอู่เองก็ถูกแม่นมซุยดึงให้ลงรถม้ามาด้วย นางเหมือนหวาดผวากับการเจอผู้คนเป็นอย่างมาก นางยืนตัวหดอยู่ด้านหลังตลอด หากไม่ใช่เพราะแม่นมซุยคอยดึงเธอให้เดิน เกรงว่าคงจะถูกผู้คนเบียดจนแบนไปตั้งนานแล้ว และหากล้มลงไปนอนกับพื้นล่ะก็ คงจะถูกเหยียบจนเละแน่ๆในขณะที่เฉินเสียนกำลังจูงมืออวี้เยี่ยนฝ่าฝูงชนเดินไปข้างหน้าอยู่นั้น จู่ๆเฉินเสียนก็รู้สึกว่ามีคนกำลังจ้องมองเธอจากทางด้านหลัง และแอบติดตามเธอด้วย1114
เมื่อเฉินเสียนหันหน้ากลับไป ก็เห็นเพียงผู้คนเท่านั้น และถ้าหากมีคนตามเธอมาจริง เธอก็คงแยกไม่ออกว่าใครเป็นใครเฉินเสียนไม่คิดอะไรมาก ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ไปทำอะไร แล้วไม่มีคนจ้องจับผิดเธอนี่สิถึงจะผิดปกติแม้แต่จวนท่านแม่ทัพยังมีสายของ องค์จักรพรรดิมาคอยสอดแนมเลย ทุกการขยับและการเคลื่อนไหวของเธออยู่ในกำมือของผู้อื่นเสมอ นับประสาอะไรกับนอกประตูจวนท่านแม่ทัพล่ะสิ่งที่หลิ่วเฉียนเฮ้อพบเจอบนถนนสายนี้ ล้วนเต็มไปด้วยความเกลียดชังผักใบและไข่ที่เน่าเสีย ถูกปาเต็มไปหมดด้านหน้าก็เป็นปากทางตลาดแล้ววันนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ปากทางเข้าตลาดมีเจ้าห
