่อเฉินเสียนน้อยลง เกลียดเธอน้อยลง และจะไม่มีทางทอดทิ้งเธอ จะคอยปกป้องอยู่ข้างกายเธอเสมอและจะไม่ตกอยู่ในภาวะที่ยากลำบากดั่งเช่นทุกวันนี้เดิมทีเฉินเสียนไม่ได้สนใจอยู่แล้วว่าในอดีตมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น เธอมีจุดประสงค์ชัดเจนที่ทำเช่นนี้ เธอไม่ได้ทำเพื่อเรียกร้องความบริสุทธิ์ให้อดีตเฉินเสียน แต่ทำเพื่อให้ฉินหรูเหลียงได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของหลิ่วเหมยอู่เฉินเสียนกล่าวว่า “หลังจากฟังเจ้าเล่ามามากมาย ดูเหมือนคนที่เสียหายจะเป็นข้า เจ้าแย่งสหายของข้าไปและทำให้เรากลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน ความจริงข้าควรเป็นฝ่ายเกลียดเจ้า แต่ดูเหมือนเจ้าจะเป็นฝ่ายเกลียดข้าเสียเอง ข้าเป็นหนี้เจ้างั้นหรือ”การแสดงออกบนใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่เปลี่ยนไปเป็นเกรี้ยวกราด นางกล่าวว่า “ท่านเกลียดข้า? ท่านมีสิทธิ์อะไรมาเกลียดข้า! ถ้าความรู้สึกของพวกท่านลึกซึ้งขนาดนั้น เหตุใดข้าจึงชิงเขาไปได้!”1099
หลิ่วเหมยอู่เชิดหน้าขึ้น “เฉินเสียน แน่นอนว่าท่านติดหนี้ข้า ข้าคิดไม่ถึงเลย… เขาใช้เวลาตั้งนานกว่าจะลืมท่าน แต่ในท้ายที่สุดเขากลับไปช่วยท่านทั้งที่ไม่ควรเลย!”“ท่านมันก็แค่ตัวซวยในราชวงศ์เก่า มีค่าอะไรให้เขาไปช่วย! เหตุใดเขาจึงยังไม่ลืมมิตรภาพเก่าๆ และปล่อยให้ท่านมีชีวิตรอดไปได้!”หลิ่วเหมยอู่ตาแดงกํ่า “เช่นนี้ข้าไม่ควรเกลียดท่านหรอกหรือ? ผู้คนมากมายในตระกูลหลิ่วของข้า รวมถึงชีวิตบิดาของข้า ทุกคนล้วนได้รับผลกระทบเพราะท่าน และครอบครั
