ุกๆ เช้าก็จะ……”เฉินเสียนรีบพยักหน้าเป็นพัลวัน เธอรีบพูดแก้เขินไปว่า : “อันนี้ข้ารู้ อาการแข็งตัวในตอนเช้า……”แต่เมื่อพูดออกไปแล้ว บรรยากาศกลับยิ่งกระอักกระอ่วนกว่าเดิม เธอไม่รู้เลยว่าต่อหน้าซูเจ๋อ ตัวเธอเองกำลังพูดจามั่วซั่วอะไรอยู่ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นสูง พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านรู้?”946
“ข้าหมายถึง……เคยอ่านเจอในตำรา ร่างกายของชายและหญิงนั้นแตกต่างกัน……”ซูเจ๋อหัวเราะเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “อืม ไม่เหมือนกัน”สายตาของเฉินเสียนลนลานไปหมด เมื่อคืนนี้เธอยังกอดแขนทั้งสองข้างของซูเจ๋อไว้แน่นไม่ยอมปล่อยอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับไม่รู้ว่าควรจะวางมือไว้ตรงไหนดี ไม่ว่าจะไว้ตรงไหนก็รู้สึกเกะกะผิดที่ผิดทางไปหมดเธอจึงวางมือแนบข้างลำตัว นิ้วมือเธอกำชายเสื้อคลุมที่ทิ้งตัวลงมาของซูเจ๋อไว้แน่นผ่านไปครู่หนึ่ง เฉินเสียนก็ยังไม่กล้าคลายมือออก เธอเกร็งไปทั้งตัวจนถึงปลายเท้าเธอหรี่ตาลงตํ่าไม่กล้าสบตากับซูเจ๋อ แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ตรงนั้น……มันจะอยู่อีกนานแค่ไหน?”ซูเจ๋อถอนลมหายใจเบาๆ พ่นลงบนคอของเธอ แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ครั้งนี้นานกว่าปกติ……ท่านเป็นแบบนี้ เกรงว่าข้าคงจะไม่หายง่ายๆ”ลมหายใจร้อนผ่าวที่พ่นลงมานั้น พลอยทำให้ใบหูของเฉินเสียนแดงกํ่าขึ้นมาทันที ความร้อนบางอย่างแผ่ซ่านลามไปจนถึงท้ายทอยของเธอ ซึมลึกซาบซ่านไปยันกระดูกสันหลัง
947
