่ข้ามีวิชาแพทย์ พอๆกับที่เป็นศิลปะการต่อสู้เลย”เธอควรนึกถึงจุดนี้ตั้งนานแล้ว ซูเจ๋อรู้อดีตของเธอเป็นอย่างดี ตอนที่เธอเริ่มระแคะระคายว่า เฉินเสียนคนก่อนก็คือหญิงโดดเดี่ยวที่ซูเจ๋อกล่าวถึง เธอก็ควรรู้แล้วว่า ซูเจ๋อเป็นผู้สอนเธอทุกความสามารถซูเจ๋อสอนเธอเดิน สอนรํ่าเรียนตำรา สอนทุกอย่างที่เขาเป็นและคอยอยู่เคียงข้างเธอในเยาว์วัยจนเธอเติบใหญ่เฉินเสียนเงยหน้ามองเขาปราดหนึ่ง เอ่ยอีกครั้งว่า “เหตุใดจึงไม่พูดเล่าละอายใจหรือ?”534
ซูเจ๋อเอ่ยว่า “มีเล็กน้อย”เฉินเสียนยกคิ้ว “ไม่ว่าจะด้านวรยุทธ์หรือวิชาแพทย์ ข้าก็ห่างชั้นกับท่านมากเพราะเมื่อก่อนข้าไม่ตั้งใจเล่าเรียนหรือไม่ ท่านอาจารย์?”“……” ซูเจ๋อเงียบไปชั่วครู่ พลางถามว่า “ฉินหรูเหลียงบอกท่านหรือ?”คนที่นี่ไม่มีผู้ใดรู้เรื่องพวกนั้น ดังนั้นซูเจ๋อแทบจะไม่ต้องคิดก็รู้เลยว่าเป็นเขาเฉินเสียนถามกลับว่า “หากไม่มีผู้ใดบอกข้า ท่านคงไม่คิดจะบอกข้าสินะ”ซูเจ๋อคิดดูแล้วจึงพูดว่า “พอรู้ว่าข้าคืออาจารย์ของท่าน หากท่านคิดเอาจริงล่ะควรทำเช่นไร? ท่านก็จะถือข้าเป็นอาจารย์ตลอด ซึ่งตั้งแต่ต้นข้าก็ไม่อยากอยู่ในสถานะอาจารย์ของท่านเลย”เฉินเสียนเก็บเข็มเงินอย่างชำนาญ ทันใดนั้นเธอเข้าไปชิดใกล้ซูเจ๋อกะทันหันปลายจมูกชนปลายจมูกเธอมองนัยน์ตาซูเจ๋อพร้อมกับถามเขาว่า “ท่านกลัวว่าหากข้ารู้ว่าท่านเป็นอาจารย์แต่แรก ข้าจะไม่ตกหลุมรักท่านหรอกหรือ?”“ข้าไม่มั่นใจ”เมื่อก่อนซูเจ๋อกล่าวเ
