ก้อนหินบนไหล่เขาเริ่มหลวมและสั่นคลอน หินก้อนเล็กใหญ่พากันกลิ้งตกลงมาพร้อมกันลมพัดทรายฟุ้ง เสียงหินก้อนเล็กละเอียดกระทบกันจนเกิดเสียงดังขึ้นไม่หยุด เสียงหินที่ถล่มลงมาราวกับเสียงฟ้าคำรามก็ไม่ปานตอนที่เฉินเสียนหันกลับไปมองนั้น ก็เห็นเพียงแต่เศษฝุ่นทรายที่ฟุ้งกระจายราวกับหมอก หินก้อนเล็กใหญ่กำลังค่อยๆ กลิ้งลงมาและตำแหน่งที่เธอกับซูเจ๋อยืนอยู่นั้น ตรงกับทิศทางที่หินจะกลิ้งลงมาพอดีถ้าเกิดไม่รีบหนีตอนนี้ จะต้องถูกหินพวกนี้กลิ้งทับจนร่างแหลกแน่ๆ!เฉินเสียนที่สติหลุดไป นักฆ่าจึงรีบฉวยโอกาสเข้ามา ซูเจ๋อรีบเข้ามาต้านดาบได้ทันควันซูเจ๋อรู้ดีถึงสถานการณ์ที่เร่งด่วนนี้ หากช้าแม้แต่นิดเดียว หินพวกนั้นก็จะกลิ้งตกลงมา เวลานี้ เหล่านักฆ่าก็ได้เข้ามาสกัดกั้นทุกหนทาง และพยายามบีบให้ทั้งคู่ถอยเข้าไปด้านในนักฆ่าเพียงแค่ต้องอดทนยื้อเวลาอีกเพียงชั่วอึดใจ ให้ทั้งคู่ไม่มีโอกาสที่จะหนีออกมา ภารกิจจึงจะสำเร็จลุล่วงได้เวลานั้นซูเจ๋อเองได้ใช้แรงทั้งหมดที่มี สู้โต้ตอบอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้เขาดูเหมือนปีศาจที่กระหายการเข่นฆ่า ความกระหายเลือดที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขานั้น พลอยทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนาวสะท้าน486
มองเห็นก้อนหินที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในท้ายที่สุดซูเจ๋อก็สามารถจัดการฆ่านักฆ่าทั้งหมดได้ในนาทีสุดท้าย เมื่อตวัดฆ่าดาบสุดท้าย เขาก็หลบไม่ทันแล้ว จึงผลักเฉินเสียนเข้าไปในช่องแคบระหว่างภูเขาเต็มแรงเฉินเสียนรู้สึกว่าต
