สามารถอยู่เฉยๆแล้วได้ผลประโยชน์มาจักรพรรดิเงียบไปสักครู่ จ้องมองซูเจ๋อแล้วพูดว่า “เจ้ามั่นใจอย่างนี้ แน่นอนว่าจะสามารถช่วยให้องค์หญิงจิ้งเสียนปราบต้าฉู่ได้?”ซูเจ๋อพูด “ต้องขอขอบพระทัยฝ่าบาท ที่ช่วยจัดการเรื่องแม่ทัพเจิ้นหนานและเหล่ารองแม่ทัพของเขาพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิถอนหายใจเย็น เวลานั้นเย่เหลียงรู้สึกว่ากลับถูกคนอื่นควบคุมเย่เหลียงฆ่าแม่ทัพเจิ้นหนานแล้ว กองทัพใหญ่ชายแดนของเย่เหลียงนั้นก็ยิ่งง่ายต่อการถูกควบคุมมิน่าล่ะ ถึงแม้ว่าเขาเย่เหลียงจะจับเป็นแม่ทัพเจิ้นหนาน มาขังคุก องค์หญิงจิ้งเสียนยังคงต้องการฆ่าเขา!พวกเขาไม่ได้เพิ่งคิดกันขึ้นมา แต่วางแผนไว้มานานแล้ว“ข้ากระหม่อมซูเพียงคาดหวังว่าเย่เหลียงกับต้าฉู่ในอีกสิบปีข้างหน้าจะไม่มีสงครามเกิดขึ้น ข้ากระหม่อมซูจะพยายามทำตามข้อสัญญาให้ดีที่สุดพ่ะย่ะค่ะ”“ห้าคูเมือง ควรยอมให้สามคูเมืองก่อน สองคูเมืองที่เหลือก็เก็บไว้ให้ต้าฉู่”องค์จักรพรรดิหัวเราะ แล้วพูดว่า “ข้ายังเชื่อว่าองค์หญิงจิ้งเสียนยังสามารถ447
ปราบต้าฉู่ได้ เพิ่งจะได้มีความหวังเอาสองคูเมืองกลับมา พวกเจ้าฉลาดกว่าที่ข้าคิด”เฉินเสียนมองเห็นแสงสว่างทันทีที่แท้ซูเจ๋อก็วางแผนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ยอมให้สามคูเมืองก่อน แล้วค่อยทำสัญญาสองคูเมืองถ้าเป็นเช่นนั้น ซูเจ๋อก็ไม่ต้องโดนลงโทษจากราชสำนักของต้าฉู่ ให้กลายเป็นนักโทษ อีกทั้งยังบรรลุข้อตกลงกับองค์จักรพรรดิเย่เหลียงได้ หลีกเลี่ยงปัญหาที่ต้าฉ่