บ่ายครึ่งแล้วกลุ่มพวกเขายังต้องละทิ้งม้าและเกวียน เปลี่ยนเป็นเดินขึ้นภูเขาตอนที่อยู่เชิงเขา ทหารรักษาการณ์แน่นหนาและต้องผ่านอุปสรรคมากมายอย่างไรก็ตามมีแม่ทัพคนหนึ่งที่เปิดทางข้างหน้า และการเดินทางก็ไม่มีอุปสรรคการจะไปถึงพระราชวังบนไหล่เขาต้องผ่านแนวร่องนํ้าข้ามแนวร่องนํ้าเป็นทางเดิน และใต้ทางเดินเป็นหน้าผาที่มองไม่เห็นก้นเหวทางเข้าและทางออกของทางเดินได้รับการปกป้องโดยทหารของเย่เหลียง แม่ทัพกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่าในกรณีฉุกเฉินทางเดินสามารถตัดออกได้และทางเดียวที่จะไปพระราชวังจะถูกตัดเพื่อความปลอดภัยของพระราชวังอย่างสมบูรณ์เฉินเสียนอดไม่ได้ที่จะชื่นชมและกล่าวว่า “ข้าไม่ได้คาดหวังว่าจักรพรรดิของพวกท่านจะมีความรู้สึกปลอดภัยจะเยอะเช่นนี้”ไม่รู้ว่าเขาเคยคิดบ้างไหมว่าหลังจากตัดทางเดินนี้แล้ว ไม่เพียงแต่คนนอกจะเข้าไปไม่ได้ แต่คนในวังก็ออกไปไม่ได้ด้วยหากพบคนร้าย และฝังระเบิดไว้ที่เชิงเขา วังจะยังนิ่งหลังจากโดนกระแทกจนสั่นสะเทือนไปสองสามครั้งได้อีกหรือนี่คือถ้าไม่ตายหนึ่งก็ไม่ตาย ถ้าตายก็ต้องตายทั้งหมดสินะ387
เมื่อเขามาถึงที่ด้านข้างของร่องนํ้า แม่ทัพแสดงสัญลักษณ์ของเขา และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ปล่อยเขาไปทีละคนท่านแม่ทัพเป็นคนแรกที่ผลักหลิ่วเฉียนเฮ้อซึ่งถูกมัดไว้แน่นบนทางเดินไม้ที่ผูกด้วยเชือกหนา ๆ ขึ้นไป ถอยหลังไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงไปที่ประตูหน้าเท่านั้นท่านแม่ทัพเดินตามหลังหล
