เนื่อง ในขณะเดียวกันคมดาบที่สว่างราวกับหิมะของดาบยาวสองเล่มจากทางซ้ายและขวาก็จี้ไปที่ซอกคอของสองนายบ่าว
ที่แท้…
มีคนดักซุ่มอยู่หลังประตูนั้นก่อนแล้ว
อีกฝ่ายก็เป็นคนที่ฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาตลอด พอควบคุมทั้งสองคนได้อยู่หมัดก็เอื้อมมือไปจับห่อยาสลบที่ซ่อนอยู่ตรงเอวทันที
ในเวลาเดียวกันนั้นเถ้าแก่ที่อยู่ชั้นล่างก็จงใจทำเสียงสูงทักทายว่า “โอ้ แขกท่านนี้ ร้านจะปิดแล้วขอรับ ขออภัย…”
“ข้ามาหาคน!” ฉู่ฉีเหยียนตอบกลับเสียงเย็นเยียบ ระหว่างที่เอ่ยนั้นคล้ายกับมีคนใช้กำลังผลักเถ้าแก่ออกไป เสียงฝีเท้ามุ่งไปที่ชั้นบนอย่างรวดเร็ว
สถานการณ์พลิกผัน คนสองคนที่ซุ่มอยู่หลังประตูคาดไม่ถึง จึงเผลอลงมือช้าลงไปด้วย
ฉู่สวินหยางกับชิงหลัวสบโอกาส ต่างคนต่างหักศอกกระแทกทั้งสองคนนั้นจนสลบไป แล้วผลักคนไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ไม่ส่งเสียงใดออกไป
เถ้าแก่ที่อยู่ชั้นล่างลุกลี้ลุกลนตามฉู่ฉีเหยียนขึ้นมา แต่ก็ไม่กล้าขวางอย่างชัดเจนนัก จึงกระวนกระวายจนเหงื่อตกไปทั้งตัว
ฉู่ฉีเหยียนเดินมาหยุดอยู่นอกห้องนี้ชั่วครู่ แล้วกวาดสายตาอันเฉียบแหลมมองเถ้าแก่คนนั้น
เถ้าแก่หดคอ แค่รู้สึกว่าสายตาของเขาแหลมคมดุจดั่งมีด จึงหวาดผวาจนไม่กล้าลืมตา แล้วรีบเอ่ยอย่างเกรงใจว่า “ร้านกำลังจะปิดร้านแล้วขอรับ หากท่านอยากรับประทานอาหารเปลี่ยนไปอีกร้านดีกว่า…”
“มีแม่นางคนหนึ่งนัดเจ้านายของข้ามาเจอที่นี่ นางอยู่ไหนล่ะ?” หลี่หลินคว้าคอเสื้อของเขาเอาไว้และต
