้ตายเป็นใหญ่ ผู้เฒ่าของพวกข้าเลือกฤกษ์ฝังศพไว้หมดแล้ว ภิกษุศักดิ์สิทธิ์นอกเมืองล้วนเชิญมารอก่อนแล้ว พวกเจ้าดักไม่ให้ออกเมืองเช่นนี้มีเหตุอันใด?” ผู้เฒ่าที่สวมชุดไว้อาลัยเถียงจนหน้าแดงควันออกหู
“องค์รัชทายาทมีรับสั่ง ในเมืองเพิ่งเกิดเรื่องนักฆ่าไม่สงบ วันนี้จวนอ๋องทั้งสองตระกูลจัดงานมงคลพร้อมกันอีก เพื่อความปลอดภัย พวกโลงไม้ รถม้าพวกนี้จึงห้ามไม่ให้เข้าออกเมือง” ทหารรักษาการณ์เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง ไม่มีอารมณ์หยอกล้อแม้แต่น้อย เมื่อพูดจบก็ผลักชายเฒ่าออกไปอย่างรำคาญ “ไปเสีย กลับไปให้หมด ข้าพูดชัดเจนแล้ว รถม้าหยุดขบวนให้หมด หากอยากเดินเข้าออกเมืองให้ไปทางนั้น ต่อแถวรอตรวจ อย่าคิดจะตามก่อกวนอีก!”
วันนี้เหล่าพ่อค้าเข้าออกเมืองหนาตาจริงๆ ทุกคนล้วนแต่ต้องค้นตัวจนทั่วแล้วจึงจะปล่อยเข้าออกไปได้ สิ่งใหญ่ๆที่ใส่อาวุธได้ล้วนห้ามไม่ให้นำติดตัวไปทั้งหมด ถ้าไม่ยอมสละทิ้งก็กลับออกไปเสีย
ชายเฒ่าต่อล้อต่อเถียงกับพวกเขาอยู่นานนมแต่ไร้ผล ก็รีบรนจนเหงื่อท่วมตัว พอโดนทหารรักษาการณ์ผลักก็อารมณ์ร้อนเหลือบมองเล็กน้อย แต่ด้วยแรงผลักทำให้เขากำลังจะล้มลงไปกองกับพื้น
ยังไม่ทันจะล้มลงไป กลางหลังก็เหมือนสัมผัสกับของบางสิ่งทำให้ร่างล่นไปแค่ครึ่งหนึ่งก็ไม่ล่นต่อแล้ว
ชายเฒ่าตะลึงงันจนตัวแข็งทื่อ
หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนหัวเราะจากที่สูงด้านหลัง “ท่านผู้เฒ่าอายุมากเช่นนี้แล้ว ระวังหน่อย หากล้มลงไปคงจะเรื่องใหญ่!”
ชา
