อบจะล้มตะครุบบนพื้น!ลู่หมิงเองก็รีบเข้าห้าม แต่จะทำอย่างไรได้ เด็กน้อยเคลื่อนไหวรวดเร็วเกินไป เขาเกาะบนศีรษะข้างหนึ่งของจิ่วอิงไว้แล้ว!
“!”“!”แม้แต่เยี่ยนชิงและเยี่ยนจื่อเยี่ยที่ทำเป็นสงบนิ่ง ตอนนี้ก็อยู่นิ่งไม่ไหวแล้ว!อินหลิวเฟิงกลับไม่สะทกสะท้าน เอ้อร์เหมาก็เช่นกัน เขายังคงยืนกอดอกมองเด็กน้อยราวกับกำลังดูละคร“อ้ะเนะ!”“อุแว้!”เสียงเล็กเสียงน้อยใสแจ๋วดังขึ้นเสียงร้องประหลาดของทารกดังขึ้นทั้งสองเสียงกลับสอดประสานเข้ากันได้เป็นอย่างดี…จากนั้นเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็หันไปหยุดอยู่ตรงหน้าจิ่วอิงด้วยดวงตากลมโตประกายระยิบระยับ เขากำลังสำรวจมันพลางชม “ว้าว เก่ง!งาม!” ไม่หยุดปากหลังจากนั้น จิ่วอิงยังคงตั้งสติไม่ได้จุ๊บ!
เด็กน้อยก็ขึ้นไปบนศีรษะของเขาและกอดศีรษะสีแดงประกายนั่นไว้ ก่อนจะจูบลงไปทีหนึ่ง!“โอ้แม่เจ้า! เสี่ยวเป่าของข้า!” หัวใจของลู่หมิงจะระเบิดอยู่แล้ว!เยี่ยนชิงและคนอื่นๆ ก็ทนไม่ไหวแล้วเอ้อร์เหมามองเด็กน้อยด้วยท่าทีเลื่อมใสว่า “สมแล้วที่เป็นบุตรของคุณหนูใหญ่ นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว! ทัศนคติด้านความงามก็พิเศษจริงๆ! ความงามคือต้องดุร้ายงั้นรึ!”“นั่นน่ะสิ…” อินหลิวเฟิงเองก็รู้สึกชื่นชมเอ้อร์เหมาจึงพูดต่อว่า “โชคดีที่นายน้อยมิได้เป็นพ่อเลี้ยงให้เสี่ยวเป่า มิเช่นนั้นท่านต้องกลายเป็นทาสแน่ๆ”“…” อินหลิวเฟิงมิได้แย้งกลับ เขาไม่กล้าบอกเอ้อร์เหมาด้วยซ ้าว่าอันที่จริงเขากลายเป็นทาสไปแล้ว เขาเป็นส
