นักซย่าโหวร่วมสาบานเป็นพี่น้องกันแล้ว! ความผูกพันเช่นนี้แน่นแฟ้นกว่าความสัมพันธ์จากการสมรสนัก ตระกูลของกระหม่อมจึงได้รับเมตตาจากฝ่าบาทเสมอมา ทำให้โยวตูของกระหม่อมเจริญรุ่งเรืองเพียงนี้!” อินสวินอี้ยังคงแสดงละครต่อไปอินหลิวเฟิงละอายใจนักที่มิอาจสู้ท่านพ่อได้ เขาจึงเริ่มเรียนรู้อย่างเงียบๆ แล้ว…ตระกูลฮู่ ตระกูลหนาน และตระกูลเจินสวินที่อยู่เฉยๆ ก็โดนลูกหลงต่างรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา พวกเขาก็คือ ‘สายสัมพันธ์สมรส’ ที่โยวตูอ๋องกล่าวถึง เป็นตระกูลแรกๆ ที่โยวตูอ๋องเอามาเชือดสังเวยดาบตระกูลฮู่น่าสงสารที่สุด พวกเขาเป็นตระกูลแรกที่ตกต ่าและล่มจม ทั้งที่แต่เดิมพวกเขาเป็นตระกูลเก่าแก่ที่แข็งแกร่งที่สุด แข็งแกร่งกว่าตระกูลของซย่าโหวด้วยซ ้า! แต่น่าเสียดายที่พวกเขาแตกคอกันหยวนคังฮ่องเต้ก็เจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมเกินไป!“เรารู้ว่าโยวตูอ๋องรู้ใจของเราที่สุด นั่งลงเถิด เหอซง เริ่มงานเลี้ยงได้” หยวนคังฮ่องเต้รับ ‘คำชมเชย’ ของโยวตูอ๋องไว้ด้วยสีหน้าปกติความหน้าด้านเช่นนี้ก็ทำให้อินหลิวเฟิงรู้สึกชื่นชมจากใจจริงเช่นกัน! เขาต้องเรียนรู้แล้ว…เหอซงรีบประกาศขึ้นว่า “งานเลี้ยงเริ่มขึ้น ณ บัดนี้”
เสียงแหลมสูงนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ เพราะนางกลัวว่าจะทำให้เจ้าตัวน้อยตื่น ทว่าครั้นนางมองไปที่เด็กน้อยก็พบว่าต้าซือมิ่งปิดกั้นการได้ยินของเด็กน้อยไว้แล้ว นางจึงวางใจลงคนในห้องโถงทยอยกันนั่งลง คราวนี้ปัญหาก็คือ
