ต้าซือมิ่งจะนั่งตรงไหนทุกคนไม่ทันคิดออก ต้าซือมิ่งก็นั่งลงบนพื้นข้างๆ เยี่ยนอวี๋แล้วทำเอาผู้คนไม่น้อยตกใจเบิกตากว้างจนลูกตาเกือบจะหลุดออกมาแล้ว…มารดามันเถอะ!นี่มันปรากฏการณ์อะไรกัน!?ดูท่าข่าวลือที่พวกเขาได้รับเมื่อครู่นี้แม่นยำมากเลย ต้าซือมิ่งท่านนี้ไม่เพียงเอาใจใส่บุตรชายของตน เขายังเอาใจใส่ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนท่านนี้มากด้วย! ดูเขาทำเข้าสิ… (ลอบจับผิดเขา)“ต้าซือมิ่ง ที่นั่งของเจ้าอยู่ด้านซ้ายของเรา ซึ่งเป็นที่สำหรับผู้มีเกียรติที่สุดแห่งราชสำนักต้าซย่า” หยวนคังฮ่องเต้ทนดูต่อไปไม่ไหวเขาย่อมไม่ปล่อยตามใจต้าซือมิ่ง“มิเป็นไร” ต้าซือมิ่งกล่าว “ที่นี่ก็ดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”หยวนคังฮ่องเต้กำหมัดเล็กน้อย แต่ยังคงแสดงสีหน้าปกติ “ก็ได้ในเมื่อต้าซือมิ่งชอบนั่งตรงนั้นก็นั่งตรงนั้นเถิด”
ไม่เพียงเท่านี้ หยวนคังฮ่องเต้ยัง ‘เอาใจใส่’ อย่างดี เขาบัญชาว่า“เด็กๆ จัดที่นั่งให้ต้าซือมิ่ง”“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!” เหอซงเหงื่อแตกพลั่ก เขารีบไปจัดแจงที่นั่งเขารู้สึกได้ว่าคืนนี้ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ! ฝ่าบาทในบัดนี้ยิ่งอดกลั้นไว้มากเพียงใด แรงปะทุก็จะน่ากลัวมากเพียงนั้น แต่ไหนแต่ไรมาจักรพรรดิองค์นี้ไม่เคยยอมใคร เรื่องนี้จึงทำให้เหอซงหวาดกลัว ทำให้เขาทำงานอย่างระมัดระวังมากขึ้น จะได้ไม่ตกเป็นกระสอบทรายส่วนคนที่เหลือในโถงที่แต่เดิมคิดว่า ‘ฝ่าบาทแย่งสตรีกับต้าซือมิ่ง’ ก็คิดว่าตนคงคิดไปเองก็ถูก แม้ฝ่าบาทจะโปรดปรานสตรีโฉ
