องปิดบังข้าใช่หรือไม่”
เจินซื่อเฉิงสั่งสาวรับใช้ที่อยู่คอยรับใช้ข้างๆ ให้ออกไป แล้วถึงตอบ “ข้ามองหญิงสาวไว้คนหนึ่ง…”“ว่าอย่างไรนะ” เจินซื่อเฉิงยังพูดไม่ทันจบ เจินฮูหยินก็ยื่นมือไปหยิกหู “มองหญิงสาวไว้คนหนึ่ง?เหอะๆ ทำไมข้าถึงไม่รู้เลยว่าท่านอายุปูนนี้แล้วยังคิดถึงเรื่องพรรค์นี้อยู่อีก ข้าว ่าท่านไม่อยากได้หนวดเครานี้แล้วใช่หรือไม่ ไว้ข้าจุดเทียนแล้วเผาให้เกลี้ยงดีไหม”
เจินซื่อเฉิงเจ็บถึงขั้นต้องหายใจเข้าลึกๆ “ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ เจ้าฟังข้าพูดให้จบก่อน เป็นสามีภรรยากันมานานขนาดนี้แล้ว ไม่มีความเชื่อใจกันสักนิดเลยรึ”
เจินฮูหยินคลายมือพร้อมกับทำหน้ามุ่ย
เจินซื่อเฉิงนวดหู “ข้าหมายความว่า ข้าพบสาวน้อยคนหนึ่งไม่เลว อยากรับมาเป็นลูกสะใภ้และให้แต่งงานกับเหิงเอ๋อร ์”
“ค่อยยังชั่วหน่อย” เจินฮูหยินโล่งอก หลังจากสงบนางครุ่นคิดได้ครู่หนึ่ง พลันโมโหขึ้นอีกครั้ง “วันนี้เหิงเอ๋อร ์ทำตัวแปลกมาก หรือว่าท่านบอกเขาแล้ว”
“หา?” เจินซื่อเฉิงแกล้งโง่ เขาไม่กล้าพูดออกไปว่าเคยบอกแล้วหลายครั้ง
เจินฮูหยินยกมือขึ้นจิ้มเจินซื่อเฉิงหนึ่งที “ท่านนี่เก่งจริงนะ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่คิดปรึกษากับข้าสักนิด? แล้วแม่สาวคนนั้นเป็นคนที ่ไหน นิสัยใจคอเป็นอย่างไร ฐานะทางบ้านล่ะเป็นอย่างไร มีเรื่องมากมายที่ต้องรู้อย่างละเอียดนะเจ้าคะ นี่ท่านบอกกล่าวกับเหิงเอ๋อร ์ไปอย่างง่ายๆ เช่นนี้หรือเจ้าคะ เดี๋ยวนะ…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เจินฮูหย