างละเอียด
บนมือของศพมีหนังตายบางๆ อยู่หนึ่งชั้น
“นายขอรับ ฝีมือการต่อสู้ของคนๆ นี้ไม่ด้อยเลยข้าชนะเขาได้อย่างยากลำบากพอควร” หลงต้านเอ่ยเสียงเบาหลงต้านกับเหลิงอิ่งติดตามอวี้จิ่นมานาน แม้ว่าทั้งคู่ คนหนึ่งเป็นคนสนุก อีกคนหนึ่งเป็นคนหน้านิ่ง แต่ฝีมือการต่อสู้ไม่เป็นรองใคร ใครที่สามารถทำให้หลงต้านรู้สึกต้องใช้กำลังมาก แปลว่าคนเช่นนั้นไม่ใช่องครักษ์ทั่วๆ ไปอย่างแน่นอน
สีหน้าของอวี้จิ่นตึงเครียด
คนที่ชุบเลี้ยงทหารหน่วยกล้าตายไม่ใช่คนทั่วไปแล้วทหารหน่วยกล้าตายที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีเหตุใดถึงลอบโจมตีเขา นี่คือสิ่งที่อวี้จิ่นคิดไม่ตก…
เขาเป็นเพียงองค์ชายตัวเปล่า ถึงมีอำนาจบ้างแต่ก็ล้วนอยู่ทางใต้ เมื่อเขากลับเข้าเมืองหลวงมาอำนาจที่มีอยู่แค่นั้น หากอยู่ในสายตาผู้อื่นมันแทบจะนับไม่ได้ด้วยซ้ำไป อำนาจเพียงเท่านี้คงไม่ถึงกับขวางหูขวางตาผู้ใดหรอกกระมัง การปรากฏตัวของทหารหน่วยกล้าตาย ช่างเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเสียจริง
อวี้จิ่นยกมุมปากขึ้น เขาไม่เพียงแต่ไม่เป็นกังวลแต่กลับรู้สึกขำ
“นายขอรับ จะทำอย่างไรต่อขอรับ”
อวี้จิ่นยิ้มอย่างเย็นชา “ทำอย่างไร ก็ต้องฟั้องทางการน่ะสิ”
กำลังไม่ชอบขี้หน้าเจ้าห้าอยู่พอดี จัดการตอนนี้ไม่ได้ งั้นขอเก็บดอกเบี้ยก่อนสักหน่อยก็ไม่เลว……
ตั้งแต่เจินซื่อเฉิงกลับเข้ามาเมืองหลวง ก็มีคดีให้ไขคดีแล้วคดีเล่า แม้ว่าจะยุ่งวุ่นวายมาก แต่ก็มีความรู้สึกเสมือนปลาได้น้ำ
เขาชอบการคืนความย