ุติธรรมให้กับผู้ตาย การนำผู้ร้ายไปลงโทษ มันเป็นสิ่งที่ทำให้เขามีความสุข
หลายวันมานี้ บุตรชายคนโตของเขาไม่ค่อยให้ความร่วมมือ ทำให้อารมณ์ความรู้สึกของใต้เท้าเจินได้รับผลกระทบอย่างเห็นได้ชัด“จะไปที่ไหนอีก” ในช่วงที่พักผ่อนเจินซื่อเฉิงเข้าไปเดินเล่นอยู่ที่สวน ทำให้เขาจับลูกชายที่กำลังจะออกไปข้างนอกได้อีกครั้ง
เจินเหิงหย่อนตาลงและยิ้มอย่างขมขื่น “เพื่อนนัดข้าไปชมดอกไม้กับภาพวาดที่สวนปั่าขอรับ”
ทำไมวันนี้ท่านพ่อมีเวลาว่าง หรือว่าไม่มีคดีให้ท่านไขหรืออย่างไร วันๆ เอาแต่จ้องจับเขา
เจินซื่อเฉิงได้ยินก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าเข้ม “ชมดอกไม้กับภาพวาด พัวพันกับของไม่มีประโยชน์เหล่านี้ทำไม หากมีเวลา รอข้าเลิกศาลแล้วไปที่ๆหนึ่งกับข้า”ขมับของเจินเหิงกระตุกตุบๆ
ใครๆ ก็บอกว่าเขาเป็นคนสุภาพอ่อนโยน แต่ใครจะรู้ว่าในใจส่วนลึกของเขามักมีความรู้สึกอยากตีตาแก่ผู้เป็นบิดาอยู่ตลอดเวลา!
เขาเป็นคนที่ได้เรียนหนังสือ การประพันธ์บทกลอน ชมดอกไม้กับเพื่อนเป็นการฆ่าเวลาที่พบเห็นได้ทั่วไปมาก แต่พอเรื่องนี้ตกมาถึงท่านพ่อเหตุใดถึงได้กลายเป็นเรื่องไร้สาระได้ถึงเพียงนี้กันนะ อย่าคิดว่าเขาไม่รู้ การที่ท่านพ่อจับเขาให้ไปด้วย แท้จริงแล้วคืออยากยัดเยียดหญิงสาวที่ตัวเองชอบให้กับเขา
ไม่แน่ หากวันนี้เขาตามท่านพ่อไปถึงบ้านนางพรุ่งนี้ท่านพ่ออาจตกลงวันแต่งงานจนเสร็จแล้วก็เป็นได้
เจินเหิงรู้เรื่องเป็นอย่างดี จึงยืนหยัดไม่ยอมออกไปพร้อมกับ
