าโอกาสมุดเข้าไป ปกปั้องแม่นางเจียงให้ดี”
ก่อนหน้านี้อาซื่อไปพักที่จวนฉังซิงโหว เผชิญหน้ากับคนวิปริตอย่างฉังซิงโหวซื่อจื่อที่ฝังศพไว้เต็มสวนดอกไม้ ครั้งนี้นางต้องมาพักที่จวนหย่งชังปัวอีก ใครจะรู้ว่าต้องพบเจอกับเรื่องอะไรบ้าง
อยากจะสลับตัวกับเอ้อร์หนิว แล้วเข้าไปด้วยตัวเองจริงเชียว!
เอ้อร์หนิวสำรวจอวี้จิ่นอย่างระแวดระวัง
เหตุใดสายตาของเจ้านายถึงเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา
“ไปเถอะ” อวี้จิ่นข่มความเสียดายไว้ในใจ แล้วลูบหัวของเอ้อร์หนิว
เอ้อร์หนิวครางออกมาเบาๆ หลบหลีกผู้คนไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็วิ่งเลียบกำแพงไปทางด้านหลัง
อวี้จิ่นดึงสายตากลับมา ก้มมองแผลบนมือ แล้วเดินจากไปเงียบๆ
……เจียงซื่อถูกพาไปที่ห้องของเซี่ยชิงเหยา เซี่ยชิงเหยานั่งเหม่ออยู่บนเตียง มีหญิงสาวรายล้อมคอยพูดปลอบ
เจียงซื่อใจลอยไปเล็กน้อย
เมื่อวาน นางกับเซี่ยชิงเหยายังคุยเล่นที่นี่กันอยู่เลย อย่างเช่นเรื่องคุณชายรูปงามดุจหยก เอ่ยชมเรื่องขนมเสวี่ยฮวาที่แม่ครัวในจวนทำอย่างไม่หยุดปาก ทั้งคู่ทั้งมีความสุขและไม่มีสิ่งใดต้องเป็นกังวลเลย
ทว่าผ่านไปแค่วันเดียวเท่านั้น ชีวิตของเซี่ยชิงเหยากลับเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงและการเปลี่ยนแปลงนี้ก็กระทบกระเทือนจิตใจนางอย่างใหญ่หลวงด้วยเช่นกัน
เจียงซื่อยืนอยู่ที่เดิม จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเท้าของตนนั้นหนักอึ้ง ก้าวไม่ออก
สาวรับใช้ที่พาเจียงซื่อมาตะโกนเรียก “คุณหนูแม่นางเจียงซื่อมาแล้วเจ้าค่ะ”
