น่าจะติดเนิ่นนานเช่นนี้
เมื่อได้ยินรายงานการชันสูตรศพของผู้ชันสูตรศพหญิงนั้นนางก็รู้ได้ทันที และคิดออกว่าเครื่องหอมที่จะติดอยู่บนสิ่งของได้นานที่สุดนั้นคืออะไร
“เพียงแต่ข้าน้อยยังไม่เข้าใจว่า หากคนร้ายจุดธูปหอมขึ้นในตู้เสื้อผ้า แล้วเหตุใดตนเองจึงไม่ถูกครึ่งหอมนั้นทำให้หลับใหล?”
เจินซื่อเฉิงเอามือลูปไปที่เคราของตนเองแล้วกล่าวว่า “ธูปหอมมีอยู่หลายชนิด ในเมื่อผู้ร้ายตั้งใจเอามาใช้ แน่นอนว่าจะต้องมีการปั้องกันก่อนล่วงหน้า”
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังสนทนากันอยู่ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็ได้รีบวิ่งเข้ามากล่าวว่า “ใต้เท้า ใต้เท้าขอรับ หาตัวพบแล้ว!”
เจินซื่อเฉิงหยุดการสนทนากับเจียงซื่อลง “อยู่ที่ใด?”“อยู่ในสระบัวของสวนดอกไม้จวนปัวขอรับ”
เจินซื่อเฉิงรีบติดตามลูกน้องตรงไปทางสระบัวทันที
บัดนี้รอบข้างสระบัวเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเมื่อพบว่าเจินซื่อเฉิงเดินทางมา เจ้าหน้าที่ก็ได้รีบตะโกนบอกว่า “หลีกทางหน่อย ใต้เท้าเดินทางมาถึงแล้ว!”
พวกคนกลุ่มนั้นพากันหลีกทางออกให้เป็นทาง
เจียงซื่อเดินตามอยู่ข้างหลังเจินซื่อเฉิง เมื่อผู้คนกลุ่มนั้นเปิดทางออก นางก็ได้พบกับร่างของสตรีที่นอนอยู่ข้างสระน้ำ
ครึ่งบนของสตรีผู้นั้นอยู่ตรงขอบสระ เผยให้เห็นใบหน้าอันฟกช้ำบวมเปั่ง ส่วนครึ่งล่างยังอยู่ในสระน้ำ กระโปรงของนางพันกับสายบัวยุ่งเหยิงเป็นฉากที่น่าตกตะลึงเสียจริง
เซี่ยชิงเหยาจ้องไปทางศพของหญิงสาวที่อยู่ข้างสระน้ำแล้วกำมือแน่น
บ่
